VII SAB/Wa 29/06

Sygnatura akt VII SAB/Wa 29/06 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...]. Sp. z o.o. w C. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w W. postanawia: odrzucić skargę [...]. Sp. z o.o. w C. Pismem z dnia 26 maja 2006r. skarżąca Spółka wniosła skargę na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w W. polegającą na nieprzesłaniu odwołania do organu odwoławczego – Naczelnej Rady Lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sadowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu administracyjnego, natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 powołanego artykułu. Ich właściwość dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu. Do tej kategorii nie należy czynność materialno-techniczna jaką jest przekazanie odwołania organowi odwoławczemu. Skarga na bezczynność organu w sprawie, w której nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, iż to organ odwoławczy ponosi odpowiedzialność za niezałatwienie sprawy w terminie, jeżeli zaniechał on - pomimo żądania strony - podjęcia działań w celu wyjaśnienia powodów nieprzedstawienia odwołania przez organ pierwszej instancji. Termin do załatwienia sprawy przez organ odwoławczy jest liczony w takiej sytuacji od dnia zgłoszenia temu organowi przez stronę żądania wyjaśnienia przyczyny nierozpoznania jej odwołania (wyrok NSA z 21 maja 1991 r., IV SAB 8/91 - ONSA 1991, nr 3-4, poz. 62). Na marginesie podnieść należy, iż nawet w przypadku uznania, że niezachowanie terminu do przekazania organowi odwoławczemu odwołania stanowi o bezczynności organu, to niniejsza skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezłożenie odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, złożone do organu wyższego stopnia. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Sąd odrzucił skargę.