VII SAB/Wa 295/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy ze skargi C. T. w przedmiocie skargi na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia ponaglenia z dnia [...] marca 2021 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. C. T. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie rozpatrzenia ponaglenia z [...] marca 2021 r. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego decyzją organu wojewódzkiego z [...] marca 2014 r. znak: [...]. Treść skargi, wskazuje na niezadowolenie skarżącego z działalności organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Wskazał, że przed organem nie toczyło się postępowanie, wobec którego skarżący mógłby wnieść ponaglenie. Dalej wyjaśnił, że skarżący domagał się wznowienia postępowania z urzędu, wobec czego właściwym sposobem reakcji organu na ww. żądanie jest jedynie pismo informujące o stanowisku organu w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd zawsze bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy dotyczy ona przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a). kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie rozpatrzenia ponaglenia z dnia 8 marca 2021 r. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie była decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące. W treści pisma z 24 marca 2021 r., będącego przedmiotem skargi, organ poinformował stronę skarżącą, że wniosek o wznowienie postępowania z urzędu nie podlega rozpatrzeniu w drodze decyzji ani postanowienia, brak było zatem podstaw do rozpoznania ponaglenia w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Sąd wyjaśnia, że w orzecznictwie oraz piśmiennictwie dotyczącym omawianego przepisu, konsekwentnie wskazuje się, że załatwienie ponaglenia powinno nastąpić w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Ponaglenie nie służy kontroli rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu administracyjnym, lecz ma na celu wymuszenie na właściwym organie załatwienia sprawy poprzez zawiadomienie organu wyższego stopnia. Ponaglenie nie prowadzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie kończy postępowania w sprawie, a także nie jest rozstrzygnięciem, na które przysługuje zażalenie. Powyższe prowadzi do wniosku, że w sprawie bezczynności prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania ponaglenia (w rozpatrywanym przypadku pisma skarżącego z 8 marca 2021 r.) skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Skarga bowiem jest dopuszczalna jedynie w przypadkach, w których bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których wydawane są postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, jak również rozstrzygających sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania z urzędu nie podlegał rozpatrzeniu w drodze decyzji ani postanowienia, zatem brak było podstaw do rozpoznania ponaglenia z 8 marca 2021 r. w ww. przedmiocie przez organ. W tym miejscu należy wyjaśnić, że Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości po stronie organu, bowiem ten dział zgodnie z przepisami prawa. Z omówionych względów kwestionowane przez skarżącego pismo (a nie decyzja, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji) wydane w sprawie wniesionego ponaglenia do tej kategorii się nie zalicza. Pismo nie jest orzeczeniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro na powyższe pismo (informujące) będące właściwą reakcją organu na żądanie wznowienia postępowania z urzędu, nie przysługuje zażalenie ani nie kończy ono sprawy co do istoty, to w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że sprawa ze skargi na bezczynność w rozpoznaniu ponaglenia nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.