VII SAB/Wa 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. i E. Ł. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Pismem datowanym na dzień 11 grudnia 2006 r. R. i E. L. złożyli skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. znak: [...]. Wskazać należy, iż bezczynność organu powstaje po upływie terminu określonego w przepisach prawa do wydania aktu indywidualnego lub czynności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielając odpowiedzi na w/w skargę R. i E. L. poinformował Sąd, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego w dniu [...] grudnia 2006 r. decyzją znak: [...] uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w A. z dnia [...] kwietnia 1992 r. udzielającej pozwolenia na budowę kawiarni i odmówił stwierdzenia wymienionej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w A. W niniejszej sprawie, istotą żądania dochodzonego w skardze było zobowiązanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez sąd administracyjny do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji przez ten organ. Z uwagi na to, że żądanie to zostało uwzględnione przez organ przed wniesieniem skargi przez R. i E. L., to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności stało się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany był wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.