VII SAB/Wa 34/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A. na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej w W. postanawia odrzucić skargę P. A. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. ) sądy administracyjne orzekają w sprawach na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, a więc w tych sprawach, w których są wydawane decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący P. A. w swej skardze na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej podniósł, iż w dniu 4 maja 2007 r. wniósł do Naczelnej Izby Lekarskiej w W. zażalenie na nie załatwienie przez Okręgową Radę Lekarską w B. sprawy w terminie, lecz Naczelna Rada Lekarska zażalenia tego nie rozpatrzyła w terminie z art. 35 k.p.a. Z treści tegoż zażalenia należy uznać, iż jest to zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie przewidziane w art. 37 k.p.a. Konsekwencją rozpoznawania przez organy administracji publicznej wyższego stopnia takich zażaleń, w przypadku uznania zażalenia za uzasadnione, winno być wydanie postanowienia, o jakim mowa w ar. 37 § 2 k.p.a. a więc wyznaczającego dodatkowy termin załatwienia sprawy. Zażalenie o którym mowa w art. 37 k.p.a. nie może być utożsamiane z zażaleniem w rozumieniu art. 141 i następnych k.p.a. Nie mają do niego zastosowania przepisy art. 141-144 k.p.a. łącznie z terminami wnoszenia środków odwoławczych Na tego typu postanowienia nie służy zażalenie, nie są to również postanowienia kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty, wobec tego nie należą one do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżenie zaś bezczynności organu dopuszczalne jest tylko w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest na mocy poniższych przepisów zaskarżanie decyzji i postanowień oraz innych aktów i czynności. Skoro zaś postanowienie wydane na podstawie art. 37 k.p.a. nie może być zaskarżane do sądu administracyjnego – nie przysługuje również na nie skarga na bezczynność. Stosownie do treści art. 3 § 2 w/w ustawy skarga na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej w W. w rozpoznaniu zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez Okręgową Izbę Lekarską w B. jest więc niedopuszczalna. Z tego też względu należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)