VII SAB/Wa 35/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G, Z.G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SAB/Wa 173/11 postanawia : I. odrzucić skargę T.G. i Z.G. o wznowienie postępowania sądowego. II. zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie sygn. akt VII SAB/Wa 173/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.G. i Z.G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], polegającą na nie wydaniu oceny w zakresie zgodności z miejscowym planem zagospodarowania terenu oraz pominięciu procedury określonej w art. 48 Prawa budowlanego w sprawie budowy obiektu konstrukcji drewnianej na działce nr [...] przy ul. [...] w W. W dniu 29 marca 2013 r. (data stempla biura podawczego) skarżący wnieśli o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. wyrokiem, podnosząc że został on wydany w oparciu o dostarczoną przez organ na rozprawę decyzję z dnia [...] nr [...], która - zdaniem skarżących - jest nieważna i była niewykonalna w dniu jej wydania. Inwestor przebudował bowiem ww. obiekt w trakcie wstrzymania postanowieniem robót budowlanych a decyzja ta nie została skierowana do skarżących. Pismem z dnia 7 maja 2013 r. wezwano skarżących do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie przesłanek do wznowienia postępowania sądowego w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi i pouczono o treści art. 273 § 1, § 2, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W dniu 16 maja 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 280 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie Sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Jako podstawy wznowienia postępowania skarżący wskazali art. 273 § 1, § 2, § 3 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§2), a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenia, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§3). Samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie. W świetle powołanych przepisów wskazane przez skarżących przesłanki w zestawieniu z opisanymi okolicznościami i decyzjami nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Według skarżących przestępstwem, które spełnia przesłanki z art. 273 § 1 p.p.s.a. jest usuwanie z akt sprawy dowodów, niezgodne z prawdą oświadczenia inwestora oraz potwierdzanie nieprawdy w pismach urzędowych. Wyjaśnić zatem należy, że podrobienie lub przerobienie dokumentu stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowego tylko w przypadku, gdy prawomocne orzeczenie sądu zostało oparte na sfałszowanym dokumencie, z którego dowód przeprowadzono w tym postępowaniu w trybie art. 106 § 5 p.p.s.a. Taka sytuacja nie miała miejsca w ww. sprawie, przy czym skarżący nie wskazali dokumentu, który zostałby podrobiony czy przerobiony, skazującego wyroku karnego, na którym oparto prawomocne orzeczenie sądowe, czy przestępstwa potwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądowym. Natomiast odnośnie przesłanki z art. 273 § 2 wskazać trzeba, że podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r. OSK 446/04, ONSA WSA 2005, nr 1, poz. 13). Dla skutecznego wykazania istnienia podstawy wznowienia skarżący winni zatem wykazać, iż okoliczność faktyczna lub środek dowodowy, mające wpływ na wynik sprawy, istniały już w czasie trwania poprzedniego postępowania i nie mogły być ujawnione z tego powodu, że nie były znane stronie. Nowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą więc bezpośrednio dotyczyć przedmiotu sprawy rozstrzygniętej prawomocnym orzeczeniem. Natomiast w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 173/11, przedmiotem kontroli Sądu była bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w opisanym na wstępie zakresie, a w takim postępowaniu nie rozstrzyga się o kwestiach merytorycznych i sposobie rozpatrzenia sprawy, ale o tym, czy organ pozostaje w zwłoce w prowadzonym postępowaniu. Tak więc powoływane w skardze jako nowe okoliczności lub środki dowodowe decyzje organu powiatowego z dnia [...] nr [...] oraz Prezydenta [...] nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] zatwierdzające kolejne projekty zagospodarowania działki przy ul. [...] nie mogą zatem stanowić podstawy do wznowienia postępowania, gdyż nie dotyczą przedmiotu sprawy rozstrzygniętej prawomocnym orzeczeniem sądowym. Podobnie okoliczności, z którymi skarżący wiązali zaistnienie przesłanki z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. należało ocenić negatywnie. Zgodnie bowiem z tą regulacją można żądać wznowienia postępowania jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. O pozbawieniu strony możliwości działania można mówić tylko wtedy, gdy strona w ogóle nie miała możliwości działania w postępowaniu sądowym. Z akt sprawy VII SAB/Wa 173/11 wynika natomiast, że do momentu wydania wyroku skarżący działali samodzielnie i nie byli pozbawieni możliwości działania na żadnym etapie postępowania sądowego. Z podanych względów skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.