VII SAB/Wa 37/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: 1. przyznać skarżącemu T. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie w dniu 2 lipca 2008r. T. G. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca posiada budynek mieszkalno-usługowy o powierzchni 354 m2 , w którym zajmuje mieszkanie o powierzchni ok. 80 m2 . Z akt administracyjnych oraz z wniosku skarżącego wynika, iż budynek ten położony jest na działce o powierzchni 0,1518 ha, zrealizowany był pod koniec XIX wieku, wymaga kapitalnego remontu. Skarżący wskazał, iż uzyskuje dochody w wysokości 1000 zł miesięcznie z tytułu najmu jednego lokalu w w/w budynku. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową T. G. uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych. Pamiętać należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy musi być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości wymagalnych kosztów sądowych, z drugiej strony - możliwości finansowych strony. Skarżący uiścił wpis od skargi w wymaganej wysokości 100 zł, taka byłaby również wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń. Pozwala to na przyjęcie, iż przy racjonalnym gospodarowaniu uzyskiwanymi środkami pieniężnymi wnioskodawca jest w stanie ponieść pozostałe koszty sądowe w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).