VII SAB/Wa 37/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 37/09 ze skargi M. B. bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w sprawie zaniechania podjęcia działań zmierzających do umożliwienia zaskarżenia postanowienia sądu powszechnego postanawia: odrzucić skargę M. B. pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w sprawie zaniechania podjęcia działań zmierzających do umożliwienia zaskarżenia postanowienia sądu powszechnego. Jako podstawę swojej skargi wskazała przepis art. 22 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r., Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zgodnie z którym Prezes Sądu pełni czynności z zakresu administracji sądowej. Wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż Prezes Sądu Okręgowego w [...] nie jest organem administracji państwowej którego działalność poddana jest kontroli Sądu. Zgodnie z art. 22 § 1 Prezes sądu: 1) kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz, z wyjątkiem spraw należących do dyrektora sądu lub kierownika finansowego sądu, 2) pełni czynności z zakresu administracji sądowej, 3) pełni inne czynności przewidziane w ustawie oraz w odrębnych przepisach, 4) jest zwierzchnikiem służbowym sędziów danego sądu, 5) powierza sędziom pełnienie funkcji i zwalnia z ich pełnienia, po zasięgnięciu wymaganych opinii, z zastrzeżeniem art. 11 § 3. Natomiast zgodnie z § 3. ww. artykułu Prezes sądu okręgowego wykonuje czynności administracji sądowej w stosunku do sądów rejonowych na obszarze właściwości sądu okręgowego oraz sprawuje nadzór nad działalnością tych sądów. Ponadto należy zaznaczyć, że zgodnie z § 2 ww. ustawy Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie nienależącym do sądów administracyjnych, sądów wojskowych oraz Sądu Najwyższego. Ponadto z treści skargi z dnia 6 kwietnia 2009 r. wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego dotycząca niewłaściwego rozpoznania sprawy toczącej sie w trybie egzekucji. Zgodnie z przepisem zawartym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej min. poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. artykułu. W punktach 1 - 4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Z treści skargi wynika że strona jest niezadowolona z przebiegu postępowania egzekucyjnego. Działanie (bezczynność) Prezesa Sądu Okręgowego, zaskarżona w niniejszej sprawie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w treści art. 3 ustawy o p.p.s.a. Skarżąca zarzuca niewłaściwe (brak) pouczenie co do możliwości zaskarżenia postanowienia. Taki przedmiot skargi bez wątpliwości wskazuje, że w niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności w uzewnętrznieniu przejawu woli organu administracyjnego w państwie, wydanego na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę, indywidualnie określonej osoby fizycznej i prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uchwałę Izby Cywilnej i Administracji Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r. sygn. akt III AZP 1/88, publ. OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59). A tylko właśnie uzewnętrznione wyrażenie woli organu spełniające podane warunki przesądzałoby o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.