VII SAB/Wa 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. Likwidatora Przedsiębiorstwa [...] w [...] S.A. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 7 lutego 2011r. W.M. Likwidator Przedsiębiorstwa [...] w [...] S.A. w likwidacji wniósł skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wydania decyzji o uzupełnieniu brakujących środków finansowych na pokrycie kosztów procesu likwidacyjnego spółki. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej odrzucenie. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011r. (data prezentaty sądu) Minister Skarbu Państwa złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego, w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, z uwagi na jej bezprzedmiotowość, gdyż wniosek W.M. Likwidatora ww. przedsiębiorstwa został pozytywnie rozpatrzony. Pismem z dnia 26 kwietnia 2011r. (data prezentaty sądu) skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności a także bezczynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle całokształtu akt sprawy, wskazać należy, że zaskarżona przez W.M. bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wydania decyzji o uzupełnieniu brakujących środków finansowych na pokrycie kosztów procesu likwidacyjnego spółki nie należy do żadnej z kategorii wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd zauważa, że postępowanie wszczęte wnioskiem ww. Likwidatora Przedsiębiorstwa nie jest postępowaniem administracyjnym w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Minister Skarbu Państwa nie występuje w niniejszej sprawie w roli organu administracji publicznej w formach władczych. Skarb Państwa, jako osoba prawna wykonuje zadania w sferze stosunków cywilnoprawnych o charakterze majątkowym, jednak są one pozbawione cech działania publicznego. Na marginesie dokonanych rozważań wskazać należy, iż sąd nie mógł uwzględnić wniosku o cofnięcie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Z tych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.