VII SAB/Wa 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz skarżącej K. K. kwotę 355 zł. (trzysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Pismem z dnia 29 grudnia 2006 r. skarżąca K. K. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej nie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] przedstawił swoje stanowisko oraz poinformował Sąd, iż decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania K. K., utrzymał w mocy decyzję z up. Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...]. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.