VII SAB/Wa 40/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 40/11 ze skargi W. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 stycznia 2011 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na braku rozpoznania w ustawowym terminie zażalenia z dnia 7 stycznia 2011 r. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku W. S. z dnia 20 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej sprawie zaskarżona bezczynność nie obejmuje przypadków o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., ponieważ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z zażaleniem skarżącego na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie był obowiązany do wydania żądnego rozstrzygnięcia określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj. decyzji administracyjnej; postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W ocenie Sądu niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w rozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji (art. 37 k.p.a.), gdyż postanowienie wydane w następstwie rozpatrzenia tego zażalenia jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 29 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Ol 62/08, publ. http: //orzeczenia.nsa.gov.pl/). A zatem, nie została spełniona przesłanka określona w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak postanowieniu.