VII SAB/Wa 40/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2013 r. sprawy ze skargi T. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku T.K. o uchylenie w trybie art. 161 § 1 kpa decyzji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. nr [...] z dnia [...] maja 1966r. I. stwierdza przewlekłość postępowania, II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego S. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga T. K. skierowana do Sądu za pośrednictwem Wojewody [...], na przewlekłość postępowania w sprawie wywołanej wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzjiNr [...] z dnia [...] maja 1966 r. Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego przy ul. W.(obecnie ul. W.) w W.. Strona skarżąca podniosła w skardze, że w/w wnioskiem zwróciła się o stwierdzenie nieważności decyzjiNr [...] z dnia [...] maja 1966 r. Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W., lecz organ zwlekał z rozpatrzeniem tego wniosku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że kompletował materiał dowodowy w sprawie. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] odmówił T. K. wszczęcia postępowania we wskazanej wyżej sprawie. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał, iź T. K., ani też poprzedni właściciel nieruchomości przy ul. W., nie była stroną postępowania zakończonego decyzją Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. Nr [...] z dnia [...] maja 1966r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego przy ul. W. w W., a ponadto projektowany obiekt jest oddalony od granicy działki skarżącej o odległość większą niż wysokość własnatj. lim. Po rozpatrzeniu zażalenia T. K., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], uchylił postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując, że w aktach sprawy brak jest dokumentu potwierdzającego lokalizację działki T. K. nr ew. [...] przy ul. W. względem terenu zainwestowanego na podstawie decyzji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. Nr [...] z dnia [...] maja 1966 r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego przy ul. W. (obecnie ul. W.) w W.. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewoda [...] wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu m. [...] dla Dzielnicy W. o przekazanie prawidłowo potwierdzonych za zgodność z oryginałem akt sprawy. Urząd [...] przekazał ww. dokumenty przy piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2013 r., tut. Wydział ponownie wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu [...] w Dzielnicy W. o nadesłanie mapy obrazującej położenie działki, należącej do wnioskodawczyni względem terenu zainwestowanego na podstawie decyzji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. Nr [...] z dnia [...] maja 1966 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu [...] w Dzielnicy W. poinformował, iż całość posiadanych akt przekazana została przy piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r., natomiast w sprawie uzyskania mapy należy zwrócić się do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] lutego 2013 r.. Wojewoda [...] wystąpił do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu [...] o udostępnienie kopii mapy obrazującej położenie ww. działek. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. (data wpływu do tut. urzędu 25 lutego 2013 r.) Urząd [...] przekazał kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przedmiotowe nieruchomości. Po skompletowaniu materiału dowodowego, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r.. Wojewoda [...] ponownie odmówił T. K. wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Wojewody , w przedmiotowej sprawie uczyniono zadość wymogom, wynikającym z art. 36 § 1 Kpa, informując skarżącą o podejmowanych działaniach, mających na celu skompletowanie materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługują się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W sprawie bezsporne jest, że żądanie wszczęcia postępowania miało miejsce w dniu [...] sierpnia 2011r. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak wynika z akt sprawy T. K. wystąpiła ze skargą do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2013 na przewlekłość postępowania Wojewody [...]. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę oraz mając na uwadze, że wniosek był przez stronę zlożony w dniu [...] sierpnia 2011r. Sąd, mimo, że Wojewoda [...] w dniu [...] marca 2013r. wydał postanowienie Nr [...], którym ponownie odmówił T. K. wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, stwierdził przewlekłość postępowania. Mając jednak na względzie to, że wniosek była uzupełniany w październiku 2011r. oraz ponownie rozpatrywany jak również to ,że Wojewoda na bieżąco informował stronę o toczącym się postępowaniu, Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego.