VII SAB/Wa 40/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wniesienie skargi kasacyjnej postanawia: odrzucić skargę. H. K. pismem z 12 stycznia 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w sprawie rozpatrzenia wniosku z 10 września 2021 r., w którym skarżąca wystąpiła do Prokuratora Generalnego o wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] kwietnia 2021 r. sygn. akt I ACa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329) dalej: p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Poddając ocenie przez pryzmat przywołanej regulacji złożoną w niniejszej sprawie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że niedopuszczalne pozostaje wniesienie skargi na bezczynność Prokuratora Generalnego w zakresie dotyczącym skorzystania przez tenże organ z uprawnienia do wniesienia kasacji. Podkreślenia wymaga fakt, że przepisy prawa mogą wyposażać różne organy, w tym Prokuratora Generalnego będącego organem ochrony prawa, w szczególne uprawnienie ponad te, jakie przysługują im na podstawie regulacji określających ich główne pole działania. Jednym z nich niewątpliwie jest uprawnienie przewidziane w art. 3981 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805), dalej: k.p.c., czyli prawo wniesienia kasacji od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Wskazane uprawnienie nie jest skorelowane z jakimkolwiek uprawnieniem obywatela do skutecznego żądania wniesienia skargi kasacyjnej przez ten podmiot. Innymi słowy, Prokurator Generalny może taki środek wnieść, jednakże osoba która zwróciła się z wnioskiem o podjęcie tego rodzaju działania nie może domagać się przymuszenia Prokuratora Generalnego do wniesienia kasacji. W konsekwencji, skarżąca nie może skutecznie zarzucać Prokuratorowi Generalnego bezczynności w rozumieniu administracyjnoprawnym w sprawie dotyczącej rozpoznania jej pisma występującego o kasację. Pismu skarżącej (skardze) może być przypisany charakter skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., jako że jej przedmiotem jest wskazanie okoliczności, które mogą być poczytywane jako naruszenie szeroko rozumianej praworządności. Działania podejmowane przez Prokuratora Generalnego jako organu państwowego w trybie postępowania normowanego w dziale VIII k.p.a. nie mają jednak formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.