VII SAB/Wa 41/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Prokuratora Generalnego postanawia: odrzucić skargę. K. R. i R. R. wnieśli skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w sprawie nie rozpoznania zawiadomienia z dnia [...] września 2002 r. dotyczącego wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, wyznaczenia prokuratury do prowadzenia postępowania w sprawie propozycji z dnia [...] grudnia 1991 r., znak: [...] Naczelnika Wydziału [...] dotyczącej nabycia od skarżących działki gruntu. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Prokuratora Generalnego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie ww. żądania. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2012 r. Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Należy podkreślić, że stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy nie ma specjalnej podstawy do zaskarżenia bezczynności organu do sądu powszechnego. Skarżący zarzucili Prokuratorowi Generalnemu bezczynność w sprawie nie rozpoznania zawiadomienia z dnia [...] września 2002 r. dotyczącego wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, wyznaczenia prokuratury do prowadzenia postępowania karnego, a więc w zakresie regulowanym przepisami postępowania karnego. W niniejszej sprawie Prokurator Generalny nie był zobowiązany wydać żadnego z wyżej wymienionych aktów administracyjnych, ani dokonać żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków - indywidualnych wynikających z przepisów prawa. O bezczynności organu możemy mówić, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (wyrok WSA z 20 września 2006 r., II SA/Ol 456/06). Zgodzić się należy również ze stanowiskiem Prokuratora Generalnego, iż jest on organem ochrony prawnej, a nie organem administracji publicznej i nie mieści się w definicji organu administracji publicznej określonej we artykule 5 § 1 pkt 3 k.p.a. Na marginesie powyższych rozważań należy wskazać, że wbrew twierdzeniu skarżących Prokurator Generalny nadał bieg zawiadomieniu z dnia [...] września 2002 r. Powyższe zawiadomienie zostało rozpatrzone przez właściwą jednostkę prokuratury rejonowej. Przedmiot skargi w niniejszej sprawie, jako nieobjętej zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.