VII SAB/Wa 41/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 41/15 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sprawy ze skargi [...] na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego p o s t a n a w i a uzupełnić wyrok z dnia 28 października 2015 roku wydany w sprawie o sygnaturze II SAB/Wa 41/15 poprzez zasądzenie od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 października 2015 r., po rozpoznaniu skargi [...], umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania w określonym terminie aktu i stwierdził, że bezczynność organu miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 21 listopada 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku w kwestii kosztów postępowania, wskazując, że w skardze zwracała się o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku zaakcentować wypada, iż stosownie do treści art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie sąd wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. uwzględnił skargę strony skarżącej, zatem – stosownie do art. 200 P.p.s.a. – wobec zawartego w skardze wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, powinien zawrzeć w tymże wyroku także rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Niewątpliwie sąd takowego rozstrzygnięcia nie zawarł, co skutkuje uznaniem, iż wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w wysokości 100 zł. W tej sytuacji, sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 157 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a.