VII SAB/Wa 43/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej w sprawie przeprowadzenia kontroli działalności organów ścigania i Prezydenta RP postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez skarżącego R. O.. W dniu 22 lipca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do Sądu zażalenie na w/w postanowienie sporządzone osobiście przez skarżącego R. O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z dyspozycja art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi - zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Art. 197 § 2 w/w ustawy stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 178 wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący R. O. pomimo prawidłowego pouczenia, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego a w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego, wniósł na ww. postanowienie zażalenie sporządzone osobiście. Na marginesie należy zauważyć, iż skarżący w zażaleniu powołał się na art. 77 ust. 2 Konstytucji który stanowi, iż ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw. Należy stwierdzić, iż wymogi zawarte w art. 175 § 1 i 3 ppsa, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej, nie zamykają drogi sądowej. Jedynie wskazują na wymogi formalne jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, ale skargę taką musi sporządzić zawodowy pełnomocnik. Ten wymóg dotyczy jedynie sporządzenia skargi kasacyjnej, a nie występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przed którym strona może występować samodzielnie. Te same przepisy mają zastosowanie do zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Należy zauważyć, iż skarżący został pouczony w piśmie z dnia 10 czerwca 2009 r. (k-28 akt sądowych), iż może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego. Także w piśmie z dnia 10 lipca 2009 r. (k-41 akt sądowych) został pouczony o możliwości przyznania prawa pomocy. Nie skorzystał jednak z tej możliwości. Biorąc to wszystko pod uwagę należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego R. O., a więc przez osobę nieuprawnioną do jego sporządzenia. Z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.