VII SAB/Wa 43/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2015r. po rozpoznaniu wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 26 marca 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wniesioną na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek T. G. o przyznanie prawa pomocy na uzupełnionym formularzu PPF w którym wniesiono o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wnioskodawca przedstawił swoją sytuację finansową i majątkową. Do wniosku załączył zaświadczenie o uzyskiwanych zarobkach. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1968, 61 złotych netto miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego załączył zaświadczenie z zakładu pracy o uzyskiwanych dochodach. Wnioskodawca podał, że posiada dom z 1949r. o pow. 120 m² w połowie zamieszkiwany przez rodziców oraz nieruchomość rolną o pow. 1,9192 ha. Z wniosku wynika, że wnioskodawca posiada samochód, który służy mu do dojazdów do pracy (62 km dziennie). Oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani innych zasobów pieniężnych. Wnioskodawca płaci alimenty na rzecz dwóch małoletnich córek w łącznej wysokości 860,00 złotych miesięcznie. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Uwzględniono przede wszystkim fakt, iż dochód wnioskodawcy jest pomniejszany o kwotę 860,00 złotych z tytułu alimentów na rzecz córek. Zatem do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje niewielka kwota w wysokości ok. 1108 złotych miesięcznie, która wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.