VII SAB/Wa 44/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-09-16
Skład orzekający: Ewa Machlejd
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może odrzucić skargę na bezczynność organu z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę na bezczynność organu, jeżeli skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Doręczenie wezwania w trybie art. 73 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznaje się za skuteczne po upływie przewidzianych terminów, a brak uiszczenia wpisu skutkuje odrzuceniem skargi zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy.Stan faktyczny
Skarżący T.C. złożył skargę na bezczynność Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, doręczając wezwanie w trybie art. 73 ustawy. Skarżący nie odebrał wezwania pomimo dwukrotnego awizowania i nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : odrzucić skargę.
W dniu 24 marca 2010 r. (data zarządzenia) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.C. na Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2010 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskutek nie nadesłania wniosku na przesłanym urzędowym formularzu pozostawiono bez rozpoznania, na które skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Z tego względu, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100,00 złotych w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odebrał ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania.
Stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego. Z uwagi, iż nie zastano adresata, w przedmiotowej sprawie zastosowano doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 ustawy, a wezwanie do uiszczenia wpisu powtórnie awizowano.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi uważa się za skutecznie doręczone w dniu 9 sierpnia 2010 r., a zatem termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu 16 sierpnia 2010 r.
Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 30 sierpnia 2010 r. Stwierdzić zatem należy, że skarżący pomimo upływu zakreślonego terminu, nie dopełnił czynności nakazanej przez Sąd.
Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło