VII SAB/Wa 46/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...], działając na podstawie art. 59 ust. 5 w związku z art. 58 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku S. S., odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie kuchni i pomieszczenie gospodarcze na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku o brakujące dokumenty. Wyjaśnił, iż ponowna analiza dokumentacji wykazała, że: - inwentaryzacja obiektu nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, - ekspertyza techniczna obiektu została wykonana przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, - o oddaniu obiektu do użytkowania nie zostały zawiadomione organy wymienione w art. 56 ustawy Prawo budowlane, - współwłaściciel działki, na której wykonano samowolę budowlaną nie wyraża zgody na legalizację obiektu. W ocenie organu, nie wyjaśniono w przedmiotowym postępowaniu wielu kwestii, a przedłożona dokumentacja jest niekompletna. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie S. S. Nie zgodził się z twierdzeniem, iż współwłaściciel działki nie wyraża zgody na legalizację obiektu. Podniósł, że wymagane dokumenty zostały złożone oraz wyraził wątpliwość co do obowiązku zawiadomienia właściwych organów o oddaniu obiektu do użytkowania. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...], wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy powyższą decyzję. Decyzja ta została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego wskutek stwierdzenia jej nieważności decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak [...] z uwagi na naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. w stopniu wypełniającym dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie organu nadzorczego, można domniemywać, iż realizacja spornej inwestycji nastąpiła pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane, a więc ocena stanu faktycznego powinna opierać się na przepisach cytowanej ustawy. Organ zauważył, że jednoznaczne wyjaśnienie daty realizacji obiektu ma istotne znaczenie dla prawidłowości postępowania w sprawie jego użytkowania. Pismem z dnia 10 marca 2008 r. J. S. złożył w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na nierozpatrzenie w terminie odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego. Następnie pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie lub umorzenie postępowania sądowego wskazując, iż decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. S., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu. Zgodnie z treścią uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, powyższy przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a cytowanej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. S., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. O ile zatem w dacie wniesienia skargi trwała bezczynność organu, to z dniem [...] lipca 2008 r. zakończył się stan bezczynności, będący przedmiotem skargi. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.