VII SAB/Wa 48/06
PostanowienieWSA w Warszawie2006-09-12
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska - Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe, jeśli organ rozpoznał odwołanie skarżącego po wniesieniu skargi do sądu?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe, gdy organ po wniesieniu skargi rozpozna odwołanie skarżącego i wyda stosowną decyzję. W takiej sytuacji sąd administracyjny jest zobowiązany do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ cel skargi (zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania) został już osiągnięty.Stan faktyczny
W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Po wniesieniu skargi, organ poinformował sąd, że w wyniku postępowania odwoławczego wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą stanowić przeszkodę o charakterze trwałym, powodującą niemożność dalszego toku postępowania. Przy czym należy zauważyć, iż są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Pismem z dnia 23 maja 2006 r. W. K. złożył skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...].
Bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub czynności.
Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji przez organ II instancji. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielając odpowiedzi na w/w skargę W. K. poinformował Sąd, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego w dniu [...] lipca 2006 r. decyzją Nr [...] – której kserokopię załączył - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w S. z dnia [...] listopada 2005 r.
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności, w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło