VII SAB/Wa 48/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. oraz A. D. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanawia: odrzucić skargę H. G. oraz A. D. Pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. skarżące H. G. i A. D. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu ich wniosków o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jednocześnie podnosząc zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.). Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 24 maja 2013 r., pismami z dnia 29 maja 2013 r., wezwano skarżące do usunięcia braków skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego do organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżące przy piśmie z dnia 24 czerwca 2013 r. złożyły m.in. pismo z dnia 4 marca 2013 r., którego adresatem był Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, jednakże nie stanowiło ono wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zawarte w nim były generalnie zarzuty wobec decyzji Wojewody [...]. Wobec powyższego uznać należy, iż skarżące przed wniesieniem skargi nie wyczerpały trybu postępowania określonego w art. 37 k.p.a. To zaś skutkuje, że skarga na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) organu administracji jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, iż z akt sprawy wynika, że Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...], wstrzymał natychmiastowe wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], co jest zgodne z wolą skarżących. Postępowanie zaś odwoławcze zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...], od którego stronie służyło prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.