VII SAB/Wa 5/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej – A. B. – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Przedmiotem skargi A. B. ("skarżąca") jest bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GINB") w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 19 lipca 2021 r., w następującym stanie faktycznym: Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2021 r., znak: (...), odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2012 r., Nr (...). W dniu 20 lipca 2021 r. wpłynęło do GINB pismo skarżącej z dnia 19 lipca 2021 r. zatytułowane: "WNIOSEK 1. Zapytanie o etap sprawy w związku z byciem stroną postępowania. 2. W przypadku wydania rozstrzygnięcia przez Wojewodę (...) w sprawie, wniosek o przesłanie nin. wniosku wraz z aktami sprawy do Organu wyższej instancji celem podjęcia działań kontrolnych dotyczących ew. prawidłowości wydania takiego rozstrzygnięcia oraz odwołanie." W związku z powyższym pismem, w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2021 r., GINB dokonał weryfikacji kręgu stron postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, w wyniku poczynionych ustaleń GINB uznał, że A. B. przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Wobec powyższego pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r., organ zawiadomił skarżącą o toczącym się postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2021 r. i poinformował o możliwości złożenia pisemnych wyjaśnień w terminie 7 dni. GINB decyzją z dnia (...) września 2021 r., znak: (...), uchylił decyzję Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2021 r. i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. Powyższa decyzja GINB z dnia (...) września 2021 r. została doręczona także skarżącej jako stronie postępowania. Pismem z dnia 18 grudnia 2021 r. skarżąca wniosła ponaglenie na bezczynność GINB w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 19 lipca 2021 r. Pismem z dnia 20 grudnia 2021 r. skarżąca A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność GINB w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 19 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 735 ze zm. – dalej "k.p.a."). Do bezczynności, w myśl powyższego przepisu, dochodzi w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpatrzeniu jej wniosku z dnia 19 lipca 2021 r. Powyższe pismo skarżąca złożyła do toczącego się ówcześnie postępowania administracyjnego, które zakończyło się wydaniem przez GINB decyzji z (...) września 2021 r., znak: (...). Skarga na bezczynność organu wniesiona została dopiero 22 grudnia 2021 r. (data nadania skargi w placówce operatora pocztowego). Przytoczony stan faktyczny wskazuje, że skarga wniesiona przez skarżącą nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przede wszystkim Sąd wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął 22 czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19, w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Oceniając dopuszczalność skargi, w niniejszej sprawie, Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego już po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji należało uznać, że skarga ta jest niedopuszczalna. Wydanie przez organ decyzji przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy – na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił o zwrocie wpisu sądowego od skargi.