VII SAB/Wa 51/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-09-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Mirosława Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Państwowej Komisji Wyborczej w zakresie podania do wiadomości publicznej wyników wyborów Prezydenta RP, oparta na przepisie szczególnym dotyczącym protestów wyborczych, podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w zakresie podania do wiadomości publicznej wyników wyborów Prezydenta RP, jeżeli przepis szczególny (ustawa o wyborze Prezydenta RP) przewiduje w takich sprawach właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania protestu wyborczego. Skarga taka, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
B. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Państwowej Komisji Wyborczej bezczynność w podaniu do wiadomości publicznej wyników ponownego głosowania i wyborów Prezydenta RP w 2005 r. Skarżący powołał się na art. 70 ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta RP. Sąd uznał, że właściwym do rozpoznania zarzutów jest Sąd Najwyższy, a nie sąd administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na bezczynność Państwowej Komisji Wyborczej postanawia: odrzucić skargę. W swojej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. W. zarzuca Państwowej Komisji Wyborczej bezczynność w podaniu na podstawie art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467) do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia wyników ponownego głosowania w dniu 23 października 2005 r. i wyników wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu czy dokonania czynności. Jednak skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego, wobec czego nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Skarżący zarzuca Państwowej Komisji Wyborczej naruszenie art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej poprzez bezczynność w podaniu na podstawie ww. przepisu do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia wyników ponownego głosowania w dniu 23 października 2005 r. i wyników wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ww. ustawy przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może być wniesiony protest z powodu naruszenia przepisów niniejszej ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów. Podkreślić należy, że protest na mocy przepisu art. 73 ust. 1 zdanie 1 ww. ustawy wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyników wyborów do wiadomości publicznej przez Państwową Komisję Wyborczą. Mając powyższe na uwadze właściwym do rozpoznania zarzutu naruszenia przepisu art. art. 70 ust. 3 ww. ustawy poprzez bezczynność w podaniu na podstawie ww. przepisu do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia wyników ponownego głosowania w dniu 23 października 2005 r. i wyników wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej właściwym jest Sąd Najwyższy, a nie sąd administracyjny. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło