VII SAB/Wa 52/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie bezczynności organu postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 1 września 2009 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawiono wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nienadesłanie w wyznaczonym terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 14 października 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł pismo zatytułowane zażalenie. Powyższe pismo skarżącego Sąd potraktował jako sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od zarządzenia o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Na mocy § 2 ww. przepisu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odpis zarządzenia z dnia 1 września 2009 r. skarżącemu został doręczony w dniu 8 września 2009 r. Od powyższego zarządzenia skarżący mógł wnieść sprzeciw w ciągu 7 dni, czyli siódmy dzień upływał w dniu 15 września 2009 r. Natomiast zażalenie na powyższe zarządzenie skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym z uchybieniem terminu, bo w dniu 14 października 2009 r. Z tego też względu, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.