VII SAB/Wa 53/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] postanawia: odrzucić skargę T. K. pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. (data prezentaty Organu), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w sprawie wniosku z dnia 1 grudnia 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika [...] z dnia [...] sierpnia 1983 r., nr [...]. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej k.p.a.). Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 2 września 2015 r., pismem z dnia 7 września 2015 r. wezwano skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania - tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (na którym widnieje prezentata wpływu do organu, ew. wraz z dowodem jego nadania). W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca, przy piśmie z dnia 26 września 2015 r., nadesłała kserokopię: 1) wezwania z dnia 11 lutego 2015 r. skierowanego do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], do usunięcia naruszenia prawa, 2) pismo z dnia 5 sierpnia 2015 r., stanowiące skargę do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...], 3) postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a., w związku ze złożonym zażaleniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. Wobec powyższego uznać należy, iż skarżąca przed wniesieniem skargi, tj. przed 14 kwietnia 2015 r. nie wyczerpała trybu postępowania określonego w art. 37 k.p.a. Za wyczerpanie trybu można bowiem uznać jedynie pismo z dnia 5 sierpnia 2015 r. oraz postanowienie z dnia [...] września 2015 r., sporządzone po wniesieniu skargi, nie zaś wskazane pismo z dnia 11 lutego 2015 r. To zaś skutkuje, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.