VII SAB/Wa 53/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata W. S. w sprawie ze skargi T.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi W. S. ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych), podwyższone o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. o kwotę 27,60 złotych, łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał T. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata W. S. pełnomocnikiem z urzędu dla T. K. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...]. W dniu 1 grudnia 2015r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej adwokata W. S. w którym poinformował, że nie znajduje w sprawie podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 9 listopada 2015r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt VII SAB/Wa 53/15. W związku z powyższym wskazał, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia. Podał, że opinię tą przesłał skarżącej. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej za sporządzenie opinii według norm przepisanych. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego –§ 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Paragraf 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia określa, że stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie ( tj. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego ) jest kwota 240 złotych. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 złotych (240 złotych x 50%) powiększonej o należny podatek VAT. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 250 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.