VII SAB/Wa 53/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Parafii Rzymsko-Katolickiej p. w. Św. [...] w P. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 5 marca 2024 r. wezwano Parafię Rzymsko-Katolicką p. w. Św. [...] w P., do usunięcia braków formalnych skargi na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "w sprawie zajęcia stanowiska poprzez rozpatrzenia zażalenia (...)", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez F. W.. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 29 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie więc do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 28 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś na przedstawiciela ustawowego lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nie budzi wątpliwości, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005). W konsekwencji, wobec dostrzeżonych braków formalnych skargi parafii rzymskokatolickiej, będącej osobą prawną, w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie nie usunięto w terminie braków formalnych skargi. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 5 kwietnia 2024 r. Do Sądu nie nadesłano dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu skarżącej parafii przez osobę podpisującą skargę. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 postanowił, jak w sentencji.