VII SAB/Wa 54/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, asesor WSA Aneta Żak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 września 2023 r. sprawy ze skargi E. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W. w sprawie dotyczącej przenikania hałasu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić E. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 14 marca 2023 r., działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), dalej: p.p.s.a., E. K. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. (dalej: PINB) w sprawie o sygnaturze akt: [...] dotyczącej przenikania hałasu z lokalu nr 27 do lokalu nr 28 w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w W. We wniesionej skardze skarżąca wskazała, że po wydaniu przez PINB decyzji z [...] grudnia 2020 r. nr [...], która jest decyzją ostateczną, PINB prowadząc postępowanie nie stosuje przepisów art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000), dalej jako: k.p.a. oraz rażąco narusza przepisy k.p.a., gdyż ww. decyzja z 4 grudnia 2020 r. do dnia sporządzenia skargi nie jest przez Wspólnotę zrealizowana. W związku z tym, że Wspólnota nie wykonała czynności i robót budowlanych wskazanych w ww. decyzji, skarżąca zgodnie z art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjny w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 479), dalej jako: u.p.e.a., złożyła w dniu 21 lutego 2022 r. skargę do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: MWINB) na bezczynność wierzyciela - PINB. MWINB w dniu 22.03.2022 r. wydał postanowienie nr 514/2022 stwierdzające zasadność tejże skargi. Skarżąca wskazała następnie, że w dniu [...].08.2022 r. PINB wydał decyzję nr [...] stwierdzającą niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji [...]. Od przedmiotowej decyzji zostało złożone przez skarżącą odwołanie, a w wyniku jego rozpatrzenia ww. decyzja PINB została uchylona w całości przez MWINB decyzją nr 1166/22 z dnia 04.11.2022 r. Jak wskazała następnie skarżąca, PINB po otrzymaniu decyzji MWINB do dnia 28.12.2022 r. nie podjął żadnych działań. Postępowanie do dnia sporządzenia skargi, tj. do 14.03.2023 r., nie zostało zakończone, natomiast w dniu 10.01.2023 r. skarżąca otrzymała pismo informujące, że PINB nadal prowadzi w sprawie przenikania hałasu z lokalu nr 27 do lokalu nr 28 postępowanie administracyjne i zwrócił się o dokumenty i plany budynku przy ul. [...] w W. do Urzędu m. st. Warszawy. W dniu 10 marca 2023 r. PINB wydał zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, a także postanowienie nr [...] o wznowieniu z urzędu postępowanie administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie hałasu. Zdaniem skarżącej, powyższe wskazuje na nieuzasadnione przedłużanie postępowania przez PINB oraz brak wiedzy prawnej organu w zakresie k.p.a. i prawa budowlanego. Pomimo uznania wielu skarg przez MWINB i wskazania opieszałości i rażącego naruszenia prawa przez PINB oraz uznania skargi przez WSA, który wyrokiem w sprawie VII SAB/Wa 272/20 nałożył na PINB grzywnę za przewlekłe prowadzenie postępowania z rażącym naruszeniem prawa, działania PINB w stosunku do skarżącej nie zmieniły się, są to działania opieszałe z naruszeniem przepisów prawa, naruszające interes skarżącej i przynoszące jej szkody materialne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że mając na uwadze środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 p.p.s.a. wyjaśnia, iż w dniu 21 lutego 2022 r. skarżąca wniosła do MWINB skargę w trybie art. 6 ust. 1a u.p.e.a., zaś następnie w dniu 12 stycznia 2023 r. skargę do MWINB na nienależyte wykonywanie zadań oraz naruszenie praworządności i interesów skarżącej przez PINB, opartą na podstawie art. 227 k.p.a. Na mocy zarządzenia Sądu skarżąca została wezwana do przedstawienia dowodu wniesienia do MWINB ponaglenia (wraz z dowodem jego doręczenia organowi), o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. w pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.). W odpowiedzi, skarżąca przedstawiła kopie wniesionych do MWINB na podstawie art. 227 k.p.a. skarg na nienależyte wykonywanie działań przez PINB: z dnia 12 stycznia 2023 r., z 1 czerwca 2023 r. oraz 29 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania niezbędne jest obecnie złożenie ponaglenia, zgodnie bowiem z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Koresponduje to z treścią art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść do sądu skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla uznania wyczerpania ww. toku przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowny środek zaskarżenia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie ma zatem znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB skarżąca nie wystąpiła do MWINB w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z wymaganym tym przepisem ponagleniem. Przedstawione Sądowi przez organ akta sprawy obejmują liczne środki procesowe skarżącej wnoszone do MWINB, ale żaden z nich nie jest ponagleniem wniesionym przez skarżącą w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wnoszone przez skarżącą do MWINB środki prawne opierały się bowiem na innych podstawach prawnych – tj. art. 227 k.p.a. (skarga z 12 stycznia 2023 r.) oraz art. 6 § 1a u.p.e.a. (skarga z 21 lutego 2022 r.), i zostały rozpatrzone przez MWINB, odpowiednio: wydanym na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomieniem z dnia 9 lutego 2023 r. (WOP.7641.9.2023.JA) oraz wydanym na podstawie art. 6 § 1a u.p.e.a. postanowieniem z dnia 22 marca 2022 r. (WOP.77641.77.2021KJ) stwierdzającym zasadność skargi na bezczynność wierzyciela. Bez wątpienia środków tych nie można jednakże uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. Za ponaglenia takiego nie można uznać nadesłanych przez skarżącą na wezwanie sądowe skarg z 1 czerwca 2023 r. oraz 29 sierpnia 2023 r., gdyż z ich treści jasno wynika, że zostały wniesione do MWINB w trybie art. 227 k.p.a. (a więc w ramach regulowanego k.p.a. odrębnego postępowania skargowego). Niezależnie od tego zauważyć trzeba, że zostały one wniesione do MWINB po dacie wniesienia skargi na przewlekłość, zatem w żaden sposób nie można uznać, że odpowiadają one wymogom czasowym skutecznie wniesionego ponaglenia. Brak ponaglenia, o którym stanowi art. 37 § 1 k.p.a. nie jest brakiem formalnym skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, ale warunkiem jej dopuszczalności. Mając na uwadze opisane powyżej okoliczności faktyczne i prawne tej sprawy, wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie przez PINB w sprawie przenikania hałasu uznać należało za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.