VII SAB/Wa 55/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 6 sierpnia 2014 r. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanawia: odrzucić skargę Skarżący P. R. pismem z dnia 26 marca 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia z dnia 6 sierpnia 2014 r. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Na podstawie akt administracyjnych przesłanych do Sądu ustalono następujący stan faktyczny sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków układ urbanistyczny miasta O., powstały w latach 1877-1939, ukształtowany w obrębie czterech obszarów: [...], [...], [...], [...]. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uchylił ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Skarżący pismem z dnia 23 lipca 2014 r. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o udzielenie informacji dotyczących etapu postępowania, przyczyn zwłoki i wskazanie terminu załatwienia sprawy. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia 30 lipca 2014 r. udzielił odpowiedzi skarżącemu, nie wskazując jednak, zdaniem skarżącego, wnioskowanych informacji. Wobec powyższego skarżący pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. wniósł do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zażalenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W dniu 9 lutego 2015 r. skarżący wystąpił do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o udzielenie informacji na temat etapu, na jakim znajduje się postępowanie w sprawie ww. zażalenia. Na pismo to skarżący nie otrzymał odpowiedzi do dnia wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została określona w art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 3 § 2 powołanej ustawy zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego wyżej przepisu prawa wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne czynności i akty dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz nie dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Tylko i wyłącznie w tych przypadkach Sąd jest właściwy do rozpoznania skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowane w sprawach indywidualnych. Sprawa ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznawaniu zażalenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, wniesionego na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.), nie należy do właściwości sądów administracyjnych, gdyż nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie to nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. warunkuje wprawdzie wniesienie do sądu administracyjnego skargi, ale jedynie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, którego bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem zażalenia, a nie na działanie organu wyższego stopnia, do którego je wniesiono. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.