VII SAB/Wa 57/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] sp.k. z siedzibą w [...] na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania odwołania [...] Sp. z o.o. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.[...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia II. stwierdza, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa III. wymierza [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych) IV. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] sp.k. z siedzibą w [...] kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] czerwca 2016 r. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] sp.k. z siedzibą w [...], zwana dalej także "skarżącą" lub "spółką komandytową", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej także "[...]WINB". Zdaniem skarżącej bezczynność organu polegała na pozostawieniu bez rozpoznania odwołania skarżącej z dnia [...] stycznia 2016 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2015 r., mimo że skarżąca uzupełniła braki formalne wniesionego przez poprzedniczkę odwołania, lecz nie została uznana za następcę prawnego spółki [...] sp. z o.o., zwanej dalej również "spółką z o.o.". Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu [...] listopada 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], zwany też dalej "PINB", wydał decyzję nr [...], w której nakazał inwestorowi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego o całkowitej wysokości ok. 10,0 m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach ok. 7,0 x 3,8 m, zamontowanej na słupie stalowym o średnicy ø 65 cm, połączonym z fundamentem betonowym o wymiarach ok. 2,8 x 4,2 x 0,8 m, częściowo zagłębionym w gruncie. Nośnik reklamowy został wybudowany na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy u1. [...] w [...], to jest przy wejściu na stadion klubu sportowego "[...]". Wymieniona decyzja nr R/241/2015 została wydana na podstawie art. 48 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), zwanej dalej "pr.bud." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a.". W dniu [...] stycznia 2016 r. skarżąca (spółka komandytowa) złożyła odwołanie od ww. decyzji PINB do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca zarzuciła decyzji o nakazie rozbiórki naruszenie art. 48 ust. 1 pr.bud. poprzez błędną wykładnię i nieuzasadnione zastosowanie w sytuacji, gdy wolnostojący nośnik reklamowy nie jest obiektem budowlanym wybudowanym bez wymaganego pozwolenia na budowę; art. 29 ust. 1 pkt 22 pr.bud. poprzez jego błędną wykładnię i brak zastosowania skutkujące nieuznaniem przedmiotowego nośnika za obiekt małej architektury, a także art. 29 ust. 2 pkt 6 pr.bud., art. 3 pkt 1 lit. b i art. 3 pkt 3 pr.bud., oraz art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 art. 84 § 1 k.p.a. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. organ wezwał odwołującą się spółkę z o.o. do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez złożenie pod nim własnoręcznego, oryginalnego i czytelnego podpisu (imieniem i nazwiskiem) osób uprawnionych do reprezentacji spółki oraz przekazanie wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego dla odwołującego się podmiotu, aktualnego na dzień sporządzenia środka zaskarżenia. W wezwaniu zawarto pouczenie, że w przypadku nie uzupełnienia wskazanego braku formalnego odwołania we wskazanym terminie, zostanie ono pozostawione bez rozpoznania. W dniu [...] lutego 2016 r. wpłynęła odpowiedź na powyższe wezwanie PINB (datowana [...] lutego 2016 r.) podpisana przez radcę prawnego K. S., wydruk z KRS dla [...] sp. z o.o. [...] sp.k. (spółki komandytowej) oraz dokument pełnomocnictwa. Z dokumentu przedłożonego pełnomocnictwa wynikało, że radca prawny K. S. umocowany jest do reprezentowania spółki [...] sp. z o.o. [...] sp.k. (spółki komandytowej), jako następcy prawnego powstałego w wyniku przekształcenia (sukcesji generalnej) [...] sp. z o.o. Według odpisu aktualnego z KRS (rubryka 6, s. 2/7) do przekształcenia spółki z o.o. (KRS [...]) w spółkę komandytową (KRS [...]) doszło w dniu [...] listopada 2015 r. Rozpatrując odwołanie spółki z o.o. z dnia [...] stycznia 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, że spółki [...] Sp. z o.o. [...] Sp. k. oraz [...] Sp. z o.o. są dwoma różnymi podmiotami prawnymi, a jednocześnie, że [...] Sp. z o.o. nie przestała istnieć, gdyż wpis dotyczący tej spółki nadal widnieje w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dlatego [...]WINB uznał, że stroną w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją PINB z dnia [...] listopada 2015 r. była spółka [...] Sp. z o.o., ponieważ to ona wniosła środek zaskarżenia oraz została wezwana do usunięcia wskazanego braku formalnego odwołania. Jednakże pomimo uzupełnienia odwołania o podpis, nie zostało złożone pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego K. S. (lub inną osobę) do reprezentowania [...] Sp. z o.o. Przyjmując powyższe ustalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia [...] marca 2016 r. poinformował spółkę z o.o. o pozostawieniu odwołania od decyzji PINB z dnia [...] listopada 2015 r. bez rozpoznania. Do skarżącej, tj. do spółki komandytowej, pismo nie zostało skierowane. W dniu [...] marca 2016 r. skarżąca spółka komandytowa wniosła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku zawiadomieniem o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania z dnia [...] marca 2016 r. Skarżąca spółka komandytowa wniosła także o wyznaczenie czternastodniowego terminu na załatwienie sprawy przez [...]WINB poprzez wydanie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia oraz o orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca zarzuciła [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego rażące naruszenie: 1) przepisu art. 64 § 2 k.p.a. poprzez błędne i niewłaściwe zastosowanie w sprawie strony postępowania administracyjnego, w następstwie niesłusznego przyjęcia, że spółka przekształcona [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] sp.k. jako sukcesor uniwersalny spółki [...] sp. z o.o., wykreślonej z KRS, nie jest uprawniona do wniesienia i popierania odwołania od decyzji wydanej w stosunku do swojej poprzedniczki prawnej, a także bezzasadne zastosowanie powołanego przepisu; 2) przepisu art. 134 k.p.a. poprzez brak zastosowania w niniejszej sprawie, wskutek braku wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, polegającego na ewentualnym stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, jako wniesionego z uchybieniem terminu. Skarżąca wskazała, że w przypadku odwołania od decyzji, kiedy organ stwierdził (zdaniem skarżącej bezzasadnie), że nieprawidłowo uzupełniono odwołanie, powinien być zastosowany art. 134 k.p.a. Nie czekając na rozstrzygnięcie w przedmiocie zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...]WINB, w dniu [...] kwietnia 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował do spółki z o.o. upomnienie nr [...] (znak: [...]) wzywające tę spółkę do wykonania obowiązku całkowitej rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego o wysokości ok. 10,0 m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach ok. 7,0 x 3,8 m, zamontowanej na słupie stalowym, wybudowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Organ zapowiedział także, iż po bezskutecznym oczekiwaniu siedmiu dni od daty doręczenia upomnienia zostanie wszczęte przeciwko zobowiązanemu postępowanie egzekucyjne w administracji. Natomiast w dniu [...] maja 2016 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak: [...], uznał zażalenie skarżącej za nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ stwierdził, że [...]WINB prawidłowo zastosował art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Dalej GINB wskazał, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. W konsekwencji – zdaniem organu – z uwagi na pozostawienie odwołania bez rozpoznania, brak było podstaw do wyznaczenia [...] WINB dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Tydzień później, w dniu [...] maja 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował, tym razem do skarżącej spółki komandytowej upomnienie nr [...] (znak: [...]) wzywające zobowiązanego do wykonania obowiązku całkowitej rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego o wysokości ok. 10,0 m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach ok. 7,0 x 3,8 m, zamontowanej na słupie stalowym, wybudowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Podobnie jak w przypadku upomnienia z dnia [...] kwietnia 2016 r., organ zapowiedział, iż po bezskutecznym oczekiwaniu siedmiu dni od daty doręczenia upomnienia zostanie wszczęte przeciwko zobowiązanemu postępowanie egzekucyjne w administracji. W dniu [...] czerwca 2016 r. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania odwołania skarżącej z dnia [...] stycznia 2016 r. od decyzji PINB z dnia [...] listopada 2015 r., z uwagi na przyjęcie, że skarżąca, która uzupełniła braki formalne wniesionego przez poprzedniczkę odwołania, nie jest następcą prawnym spółki [...] sp. z o.o. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniesionego przez nią odwołania z dnia [...] stycznia 2016 r. od decyzji PINB [...] z dnia [...] listopada 2015 r., w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., która w wyniku bezzasadnego pozostawienia przez [...] WINB bez rozpoznania odwołania skarżącej, nie powinna być wykorzystywana w obrocie prawnym jako ostateczna. Zaskarżonemu stanowisku [...] WINB, zawartemu w zawiadomieniu o pozostawieniu bez rozpoznania z dnia [...] marca 2016 r., skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. poprzez błędne i niewłaściwe zastosowanie oraz art. 134 k.p.a. poprzez brak wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie zarzutów oraz ich uzasadnienie powtarzało stanowisko skarżącej z zażalenia wniesionego do organu w dniu [...] marca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2016 r. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że zgodnie z wydrukiem ze strony internetowej Krajowego Rejestru Sądowego (http://krs-pobierz.pl) wynika, że spółka [...] Sp. z o.o. (spółka z o.o., która wniosła odwołanie i została wezwana do usunięcia braku formalnego w postaci podpisu uprawnionego podmiotu) została nieprawomocnie wykreślona z KRS dopiero w dniu [...] lutego 2016 r. W związku z tym, zarówno na dzień odwołania ([...] stycznia 2016 r.), na dzień wezwania odwołującej się spółki z o.o. do uzupełnienia braków formalnych ([...] lutego 2016 r.), jak i udzielenia odpowiedzi na ww. wezwanie ([...] lutego 2016 r.) spółka ta nie była wykreślona z rejestru sądowego. Ponadto zdaniem organu z wypisu KRS dotyczącego [...] sp. z o.o. (KRS [...]) załączonego przez pełnomocnika spółki do pisma z dnia [...] lutego 2016 r. nie wynika informacja o połączeniu i przekształceniu spółki – wydruk nie zawiera w dziale 6 w rubrykach 1-8 żadnych wpisów, co uprawniało tutejszy organ do uznania, że spółka ta w dalszym ciągu funkcjonuje w obrocie prawnym. Ponadto z chwilą przekształcenia, do momentu wykreślenia z rejestru, podmiot nie przestaje istnieć i może dalej funkcjonować w obrocie prawnym. Z treści wniesionego środka zaskarżenia nie wynikało, że zostało wniesione w imieniu skarżącej, będącej jedynie reprezentowaną przez [...] sp. z o.o. Tym samym wskazane podmioty potwierdziły, że pomimo powstania [...] Sp. z o.o. [...] sp.k., w wyniku przekształcenia spółki [...] sp. z o.o., to druga z tych spółek pozostając komplementariuszem pierwszej, do czasu wykreślenia z rejestru sądowego (tj. w dniu [...] lutego 2016 r.) była podmiotem uprawnionym do występowania w obrocie prawnym pod własną firmą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 powołanej już wcześniej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie zwanej "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekając w tej kategorii spraw, sąd administracyjny kieruje się stanem faktycznym i prawnym obowiązującym w chwili rozpoznawania skargi. Dostrzegając powyższe zauważyć trzeba, że rozpoznawana skarga należy do właściwości sądu administracyjnego, albowiem dotyczy sprawy objętej kognicją tego sądu na mocy art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto, należy wskazać, że skarga ta jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem do Sądu, skarżący stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyczerpał tryb zaskarżenia przysługujący w takich przypadkach w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca spółka komandytowa wniosła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku z zawiadomieniem o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania z dnia [...] marca 2016 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zażalenie skarżącej za nieuzasadnione. Biorąc pod uwagę ten fakt, uznać należy, że strona skarżąca wyczerpała tryb do wniesienia skargi, a skarga jest dopuszczalna. Oceniając natomiast zasadność skargi na bezczynność organu należy przyjmować za punkt wyjścia zasadę sprawności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 § 1 k.p.a. ujmujące ów obowiązek ściślej przepisy prawa (art. 35 § 1 k.p.a.) stanowią, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Przeciwnie do powyższych obowiązków, stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1758/15). Należy przy tym zauważyć, że dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Instytucja skargi na bezczynność organu ma bowiem na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd natomiast badając zasadność takiej skargi czyni to według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia, a nie w chwili złożenia skargi (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 1733/15). Zaznaczyć wreszcie należy, iż zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 2 p.p.s.a. Przechodząc do meritum rozpatrywanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegająca na pozostawieniu sprawy odwołania skarżącej spółki z o.o. bez rozpoznania. Rozpoznając odwołanie spółki z o.o. (złożone w dniu [...] stycznia 2016 r.) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organ wojewódzki zasadnie wezwał odwołującą się spółkę (w dniu [...] lutego 2016 r.) do uzupełnienia braków formalnych odwołania. Odpowiedź na powyższe wezwanie PINB wpłynęła w dniu [...] lutego 2016 r., przy czym w piśmie tym wskazano wyraźnie, że w dniu [...] listopada 2015 r., a więc jeszcze przed wydaniem przez PINB decyzji nr [...] nakazującej rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego doszło do przekształcenia spółki z o.o., zobowiązanej do wykonania rozbiórki, w spółkę komandytową. Załączony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wydany dla następcy prawnego, spółki komandytowej, przesądzał o legalności dokonanej zmiany podmiotowej. Przecież zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 687 z późn. zm.) "sąd rejestrowy bada, czy dołączone do wniosku dokumenty są zgodne pod względem formy i treści z przepisami prawa". Organ wojewódzki nie miał zatem podstaw do przyjęcia, że przekształcenie podmiotu zobowiązanego do rozbiórki nośnika reklamowego na podstawie art. 48 ust. 1 pr.bud. jest sposobem uniknięcia wykonania obowiązku rozbiórki. Od tego też dnia organ powinien prowadzić postępowanie z udziałem spółki komandytowej, a nie spółki z o.o. W odpowiedzi na skargę [...]WINB twierdził wszak, że z wypisu KRS dotyczącego [...] sp. z o.o. (KRS [...]) załączonego przez pełnomocnika spółki do pisma z dnia [...] lutego 2016 r. nie wynika informacja o połączeniu i przekształceniu spółki – wydruk nie zawiera bowiem w dziale 6 w rubrykach 1-8 żadnych wpisów, co uprawniało tutejszy organ do uznania, że spółka ta w dalszym ciągu funkcjonuje w obrocie prawnym. Argument ten jest jednak oparty na błędnej interpretacji przepisów, gdyż w egzemplarzu odpisu z KRS zawartym w aktach przedmiotowa informacja o przekształceniu jest zawarta w dziale 1 rubryka 6. Błędne jest też stanowisko organu, że do momentu wykreślenia z rejestru, podmiot nie przestaje istnieć i może dalej funkcjonować w obrocie prawnym. Z mocy art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z późn zm.) w przypadku przekształcenia spółek spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki z dniem połączenia. Nawet więc jeśli do chwili uprawomocnienia się postanowienia sądu o wykreśleniu spółki z rejestru, w rejestrze tym widnieje taki wpis, spółka przejęta nie dysponuje już majątkiem i nie może prowadzić działalności gospodarczej. Wbrew powyższym przepisom [...]WINB nie uznał oświadczenia pełnomocnika spółki komandytowej o następstwie prawnym i zmianie podmiotowej, jaka dokonała się w prowadzonym przez organ postępowaniu. Od dnia [...] lutego 2016 r. nie rozpatrywał odwołania zobowiązanego, a w dniu [...] marca 2016 r. poinformował spółkę z o.o. o pozostawieniu odwołania od decyzji PINB z dnia [...] listopada 2015 r. bez rozpoznania. Do skarżącej, tj. do spółki komandytowej, pismo pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie zostało skierowane. Dopiero w dniu [...] maja 2016 r. PINB skierował do skarżącej spółki komandytowej upomnienie nr [...] wzywające zobowiązanego do wykonania obowiązku całkowitej rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego. Stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zmienił, również po dniu [...] marca 2016 r., kiedy to skarżąca spółka komandytowa wniosła do GINB (za pośrednictwem [...]WINB) zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wojewódzki. W świetle powyższych ustaleń należy zatem przyjąć, że od dnia [...] marca 2016 r. (miesiąc po powiadomieniu organu wojewódzkiego o przekształceniu) do dnia [...] czerwca 2016 r., czyli dnia wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność [...]WINB, wojewódzki organ nadzoru budowlanego pozostawał w bezczynności, która z uwagi na stanowisko wyrażone przez organ w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. miała charakter trwały. Nie było bowiem podstaw do przypuszczenia, że organ zmieni zdanie i rozpatrzy odwołanie z dnia [...] stycznia 2016 r. od decyzji PINB nakazującej rozbiórkę. Z uwagi na stwierdzoną bezczynność Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązał [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania odwołania [...] sp. z o.o., której prawa i obowiązki przejęła [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w [...], od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w terminie 30 (trzydziestu) dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia. Jednocześnie Sąd uznał, że mimo błędnej interpretacji przepisów dotyczących połączenia spółek oraz skutków wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Ponadto na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd uznał, że zasadne jest wymierzenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w wysokości 500 zł (pięćset złotych) O żądaniu skarżącej wstrzymania wykonania obowiązku rozbiórki nałożonego przez organ powiatowy w decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął odrębnym postanowieniem z dnia 20 października 2016 r., którym Sąd odmówił wstrzymania wykonania powołanej decyzji. O kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego, Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., czyli jak w pkt IV wyroku.