VII SAB/Wa 61/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na bezczynność Ministra Infrastruktury postanawia: 1). uchylić postanowienie Sądu z dnia 25 stycznia 2011 r., 2). przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. S. kwotę 120,00 złotych, podwyższą o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 złotych, łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał L. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 9 grudnia 2010 r. w niniejszej sprawie Sąd wydał postanowienie odrzucające skargę. W postanowieniu tym przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305,00 złotych, w tym; tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. W dniu 19 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego M. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 9 grudnia 2010 r. Adwokat M. S. oświadczył, że przesłał taką opinię skarżącemu oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego podał, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały pokryte przez stronę ani w całości, ani w części. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. S. kwotę 120,00 złotych, podwyższoną o stawkę 22 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 26, 40 złotych, łącznie kwotę 146, 40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy ), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. W dniu 1 lutego 2011 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na ww. postanowienie L. R. reprezentowanego przez adwokata M. S. , który wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części to jest w zakresie określenia stawki podatku od towaru i usług i kwoty tego podatku oraz jego zmianę z uwagi na oczywisty błąd, poprzez orzeczenie o przyznaniu od Skarbu Państwa ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika z urzędu kwoty 120,00 powiększonej o 23% stawki podatku od towaru i usług to jest o kwotę 27,60 złotych, łącznie 147,60 złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 9 grudnia 2010 r. postanowienia. Opinia ta wpłynęła do Sądu w dniu 19 stycznia 2011 r. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 przy uwzględnieniu, że od 1 stycznia 2011 r. zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku. Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 120,00 zł x 23 % = 147,60 złotych. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Mając powyższe na względzie uznać należało, że zażalenie wniesione przez adwokata M. S. jest oczywiście uzasadnione, albowiem przyznane koszty powinny być ustalone według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, a nie jak błędnie przyjęto w postanowieniu według stawki 22 %. Dlatego stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a orzeczono o uchyleniu postanowienia Sądu z dnia 25 stycznia 2011r. i przyznano pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej w prawidłowej wysokości.