VII SAB/Wa 63/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Rady Adwokackiej w W. postanawia: przyznać J. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 31 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. J., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W nadesłanym formularzu wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Podał, że utrzymuje się z żebractwa. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: -z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje , -czy wykonuje pracę zarobkową, jeśli tak wskazać rodzaj wykonywanej pracy oraz wysokość uzyskiwanych miesięcznie dochodów, jeśli natomiast nie pracuje należało oświadczyć czy otrzymuje zasiłek dla osób bezrobotnych, czy też nie, a jeśli tak, to w jakiej wysokości, - czy jest emerytem, rencistą, czy otrzymuje stałe bądź okresowe świadczenia, jeśli tak należało podać ich wysokość, - czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość, -gdzie wnioskodawca zamieszkuje dom/mieszkanie i jaki posiada tytuł prawny do lokalu, (np. własność, spółdzielcze prawo do lokalu, najem), należało podać wielkość domu/mieszkania w m ² oraz wyszczególnić koszty stałe związane z utrzymaniem (np. z tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, czynsz, wynajem, podatek, itp.), - czy wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, czy też razem z innymi osobami, jeśli tak, należało wyszczególnić te osoby oraz podać wysokość uzyskiwanego przez nie dochodu, - jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, (tj. na zakup żywności, leków, odzieży itp.), - czy uzyskuje pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Powyższe należy wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 27 grudnia 2012 r. r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym– gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a .) Podkreślić należy, iż przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się ubóstwem (przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na brak dochodów lub na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku oraz nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że utrzymuje się z żebractwa. Podał, że otrzymuje żywność i lekarstwa od osób życzliwych. W piśmie z dnia 20 grudnia 2012 r. (data wpływu do Sądu 27 grudnia 2012 r.) wnioskodawca poinformował, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w G. przyznał mu zasiłek celowy na zakup żywności w wysokości 477,00 złotych. Wyjaśnił także, że nie wykonuje żadnej pracy zarobkowej, nie otrzymuje zasiłku dla osób bezrobotnych. Nie podejmuje prac dodatkowych, dorywczych, sezonowych, umowy zlecenia. Nie otrzymuje również stałego ani też okresowego świadczenia. Wskazał, że zamieszkuje w domu nr [...] w miejscowości K. do którego nie ma żadnego tytułu prawnego. Nie ponosi żadnych opłat. W swoim piśmie skarżący oświadczył, że nie prowadzi gospodarstwa domowego z innymi osobami. Wnioskodawca wyjaśnił także, że nie uzyskuje żadnej pomocy od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych. Skarżący oświadczył również że nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na podstawie przedstawionych wyżej informacji stwierdzono, że wnioskodawca jest osobą ubogą i nie stać go na ponoszenie kosztów sądowych ani na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.