VII SAB/Wa 64/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J., M. G. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę Wpływające do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wystąpienia J. J. inicjowały szereg postępowań skargowych, prowadzonych w oparciu o przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Z uwagi na ogólny i mało precyzyjny charakter tych wystąpień organ kilkukrotnie wzywał skarżącą do uzupełnienia i sprecyzowania treści zarzutów oraz żądań. Skarżące nie wypełniły zobowiązania organu, wnosząc jednocześnie kolejne pisma, w których również nie zawarły sprecyzowanych żądań. Wobec nie sprecyzowania ww. pism, organ wielokrotnie poinformował skarżącą o pozostawieniu wnoszonych przez nią pism bez rozpoznania. Pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. J. J. i M. G. wniosły skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie pismem z dnia 20 lipca 2016 r. uzupełniły wniesioną skargę. Skarżące podnosząc zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania nie sprecyzowały w sposób jednoznaczny, w jakim konkretnie postępowaniu i jaki organ dopuścił się przewlekłości bądź w jakim zakresie pozostawałby w bezczynności. Skarżące wniosły skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zarządzeniem z dnia 6 lipca 2016 r. przekazał ją Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei w myśl § 3 cytowanego przepisu Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, dlatego sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Z dołączonych akt sprawy wynika, że pisma skarżących zainicjowały szereg postępowań skargowych, prowadzonych przez organ w oparciu o przepisy działu VIII k.p.a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lutego 2011 r. (sygn. akt I OSK 196/11 LEX nr 1070819) "postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi." Nie jest ono natomiast zakończone wydaniem rozstrzygnięcia o którym mowa w powołanych wyżej przepisach. Pisma te zostały zakwalifikowane przez organ jako skargi w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a. Podzielić należy również wyrażany jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, w myśl którego czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 k.p.a.) odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego" (I OZ 1133/06, LEX nr 321541). W postępowaniu prowadzonym w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, dlatego też konsekwentnie w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych nie mieszczą się również skargi na ew. bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w załatwieniu skarg złożonych w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, Lex nr 48017, postanowienie NSA z 17 września 2001 r., II SAB/Wr 17/01, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.