VII SAB/Wa 65/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie braku wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec pracownika organu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu W. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącą braku wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby pełniącej funkcję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący wskazał, że skargi na niepraworządne funkcjonowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego składa do GINB od 5 lat, a organ ten uchyla się od jakiejkolwiek reakcji. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stanowisko w sprawie, wskazując na dotychczasowy przebieg postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Przepis art. 38 k.p.a., który przewiduje podleganie odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa pracowników organów administracji publicznej, którzy z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwili sprawy w terminie, nie stanowi samodzielnej podstawy do wydania decyzji przez organ administracji publicznej. Złożenie wniosku w oparciu o powołany przepis nie wszczyna postępowania, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, których legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2006 r., II SAB/Wa 58/06). Należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego brak realizacji postanowień art. 38 k.p.a. w stosunku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie jest bezczynnością w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.