VII SAB/Wa 67/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...].05.2004r. L. W. złożył skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta m. R. Nr [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego decyzji ostatecznej Prezydenta m. R. Nr [...] z [...].12.2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy , przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu tj. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnił powyższego wymogu. Odwołanie od decyzji Prezydenta m. R. do Wojewody [...] nie jest zażaleniem skierowanym do organu wyższej instancji na bezczynność Wojewody. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.