VII SAB/Wa 68/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2004 r. sprawy ze skargi J.W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie bezczynności organu skargę oddala Wójt Gminy [...] w dniu [...] marca 1999r wydał J.W. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla lokalizacji budowy kontenerowej stacji paliw płynnych, przy czym była to lokalizacja tymczasowa do czasu realizacji autostrady [...] bez roszczeń do odszkodowania. Jednym z warunków wydania pozwolenia na budowę było uzgodnienie projektu budowlanego z Agencją Budowy i Eksploatacji Autostrad. Pismem z dnia 5 marca 200lr J. W. zwrócił się do Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad o uzgodnienie projektu budowlanego tymczasowej stacji paliw i w dniu 16 marca 200lr uzyskał odpowiedź, że Agencja nie może uzgodnić w/w projektu w związku z faktem, iż teren działki znajduje się w liniach rozgraniczających projektowanej autostrady [...] do czasu uprawomocnienia się decyzji byłego Wojewody [...] o ustaleniu lokalizacji autostrady [...]. W odpowiedzi na pismo J.W. w dniu 27 marca 200lr wystąpił ze skargą na Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad do Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej, które w piśmie z dnia 25 maja 200lr poinformowało go , iż zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 27 października 1994r. ustawy o autostradach płatnych Agencja jest państwową osobą prawną i skargi na czynności tej osoby rozpatrywać powinien jej kierownik, tj. Prezes ABiEA. w związku z powyższym przedmiotowa skarga została skierowana do Prezesa ABiEA natomiast ewentualna skarga na Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad może być kierowana do Prezesa Rady Ministrów, bowiem zgodne z art. 9 ust 1 w/w ustawy Prezes RM powołuje i odwołuje Prezesa ABiEA. Korzystając z powyższego pouczenia J.W. w dniu 28 listopada 2001 r złożył skargę do Prezesa Rady Ministrów, która została przekazana w celu rozpatrzenia do Ministerstwa Infrastruktury. Ministerstwo Infrastruktury pismem z dnia 23 stycznia 2002r odpowiadając na skargę poinformowało J. W., iż zważywszy na dość bliski termin zakładanej realizacji odcinka autostrady [...] nie ma obecnie możliwości pozytywnego załatwienia prawy w ten sposób, że do czasu nabycia gruntów na rzecz Skarbu Państwa, ABiEA wyrazi zgodę na budowę stacji paliw w pasie drogowym autostrady. Jednocześnie Ministerstwo Infrastruktury wyjaśniło , iż w świetle przepisów ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych ABiEA, a także jej Prezes, nie są organem administracji publicznej i nie mają uprawnień do prowadzenia postępowania administracyjnego oraz wydawania stosownych decyzji lub postanowień. Przewidziane w w/w ustawie opinie i uzgodnienia dokonywane przez ABiEA, nie mają charakteru decyzji lub postanowień administracyjnych i również organ nadzorujący ABiEA tj. Minister Infrastruktury, nie ma prawa do potwierdzania w/w czynności w drodze decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na pismo Ministerstwa Infrastruktury J.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Infrastruktury. W skardze podnosi , iż Minister Infrastruktury pismem z dnia 23.01.2002 definitywnie odmówił wydania stosownego aktu administracyjnego na okoliczność uzgodnienia projektu budowlanego kontenerowej stacji paliw które to postępowanie jest niezgodne z prawem i jednoznacznie określone zostało jako niewłaściwe w kodeksie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż Minister Infrastruktury nie był organem właściwym do uzgadniania, czy potwierdzania uzgodnienia projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji, w związku z tym domaganie się wydania przez Ministra Infrastruktury aktu administracyjnego uzgadniającego lub odmawiającego uzgodnienia projektu budowlanego stacji paliw płynnych było bezpodstawne. Pismem procesowym z dnia 27 września 2004r skarżący ustosunkował się do treści odpowiedzi na skargę twierdząc , iż skoro Minister Infrastruktury uważał się za niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać ją do organu właściwego zawiadamiając strony lub wydając stosowne postanowienie. Bezspornym jest fakt, iż przed dniem 23.01.2002 została zlikwidowała Agencja Budowy i Eksploatacji Autostrad, zaś wszelkie prawa i obowiązki po zlikwidowanej Agencji przejęła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad i z bliżej nieznanych przyczyn Minister Infrastruktury nie skierował tam sprawy, co jednoznacznie pozwala, w ocenie skarżącego, stwierdzić, iż był bezczynny w sprawie. Na rozprawie w dniu 14 października 2004 r. skarżący oświadczył, iż Minister Infrastruktury jest w bezczynności bowiem nie pouczył go, kto jest następcą prawnym Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, a ten obowiązek spoczywa na nim wg art. 9 k.p.a. Wniósł również o zasądzenie kosztów, w tym kosztów dojazdów, wpisów w sprawach cywilnych i kosztów adwokackich dla strony przeciwnej w kwocie 5400 zł. oraz kosztów bezużytecznej dokumentacji w kwocie 16 000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji państwowej , a więc w trybie art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia , czy skarga została wniesiona w sprawie o której mowa w art.3§2 pkt 1-4 p.p.s., czy skarżący wyczerpał środki przewidziane w art 37 k.p.a. oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 k.p.a Skarżący wyczerpał zgodnie z art. 37 k.p.a. środki zaskarżenia służące na drodze administracyjnej bowiem złożył skargę na Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad, która została przesłana do rozpatrzenia Prezesowi ABiEA, a następnie skierował skargę na Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad do Prezesa Rady Ministrów, który przekazał skargę w celu rozpatrzenia do Ministerstwa Infrastruktury. Sprawa w której skarżący zarzucił Ministrowi Infrastruktury bezczynność nie podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego bowiem Minister Infrastruktury nie jest organem właściwym do uzgadniania, czy potwierdzania uzgodnienia projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych. (Dz. U. Z dnia 2 grudnia 1994 r.) Agencja Budowy i Eksploatacji Autostrad jest państwową osobą prawną, a nie organem administracji publicznej i nie ma uprawnień do wydawania stosownych decyzji jak również organ nadzorujący ABiEA tj. Minister Infrastruktury, nie ma prawa do potwierdzania takich czynności w drodze decyzji administracyjnej. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, natomiast w niniejszej sprawie Minister Infrastruktury pismem z dnia 23 stycznia 2002r w odpowiedzi na skargę z dnia 28 listopada 2001 r poinformował skarżącego, iż nie ma prawa do potwierdzania w drodze decyzji administracyjnej opinii i uzgodnień dokonywanych przez ABiEA. Zarzut dotyczący bezczynności Ministra Infrastruktury sformułowany w piśmie procesowym skarżącego z dnia 27 września 2004r, a polegający na nie przekazaniu sprawy do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad również jest bezzasadny. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad jest następcą prawnym Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad natomiast skarżący wniósł skargę właśnie na postępowanie Agencji Eksploatacji Autostrad i organem właściwym do rozpatrzenia skargi był Prezes Rady Ministrów zgodne z art. 9 ust 1 ustawy dnia 27 października 1994r. o autostradach płatnych. Nie można organowi administracji przypisać bezczynności w przypadku, gdy ze względu na brak stosownych przepisów organ nie miał możliwości załatwienia sprawy. Z tych względów skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury nie mogła być uwzględniona i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd skargę oddalił.