VII SAB/Wa 69/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2009 r. sprawy ze skargi H. M. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. D. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...][...]: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, tj. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. W dniu 14 września 2007r., przy postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...], wpłynęło do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo H. M. i S.P. z dnia 22 sierpnia 2007r. informujące o nieprawidłowym wykonaniu remontu końcowego odcinka ulicy M. H. w C. oraz utwardzenia nawierzchni gruntowej na działkach nr ew. [...] i [...] w C. Pismem z dnia 8 października 2007r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., o udzielenie informacji ww. sprawie. W dniach 19, 16 i 24 października 2007r. do organu wpłynęły kolejne pisma H. M. i S. P. dotyczące przedmiotowej sprawy. Z odpowiedzi organu powiatowego otrzymanej w dniu 25 października 2007r. oraz przekazanego materiału aktowego nie wynikało, aby organ podejmował czynności w terenie w zakresie wykonanych ww. robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 13 listopada 2007r. zwrócił się do organu powiatowego w C. o podjęcie wynikających z Prawa budowlanego działań kompetencyjnych i jednocześnie poinformował zainteresowanych, iż zajmie merytoryczne stanowisko po otrzymaniu od ww. organu relacji uzupełniającej. W dniach 23 listopada 2007r., 3 stycznia 2008r. oraz 15 stycznia 2008r. zainteresowani przesłali kolejne pisma. Organ wojewódzki postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. (76/08) wyznaczył nowy termin (do 31.01.2008 r.) załatwienia pism zainteresowanych (z 22.08.2007r., 16.10.2007r. oraz z 19.11.2007r.), a następnie pismem z dnia 29 stycznia 2008r. udzielił skarżącym odpowiedzi. Jednocześnie w tym samym dniu, na podstawie art. 231 kpa., przekazał skargę H. M. i S. P. z dnia 17 stycznia 2008r. na swoją bezczynność. Skargę do Sądu na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła H. M., wnosząc o zobowiązanie tego organu do wydania aktu administracyjnego w terminie 14 dni, od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu wskazała, iż nie podziela stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zajętego w postanowieniu z dnia [...] ([...]), w którym organ uznał jej zażalenie na bezczynność organu wojewódzkiego za nieuzasadnione. Zdaniem skarżącej, błędne jest stanowisko organu, iż pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2008 r., stanowi wystarczające i zgodne z prawem załatwienie sprawy. Skarżąca zarzuciła organowi, iż w postanowieniu z dnia [...] zobowiązał się do zajęcia merytorycznego stanowiska do dnia 31 stycznia 2008r., a do dnia wniesienia skargi stanowiska nie zajął. Skarżąca wskazała, że nie stanowią załatwienia sprawy w rozumieniu przepisów kpa pisma informujące o sprawie, zamiast decyzje administracyjne (lub postanowienia). Skarżąca dodała, że organ powiatowy w C. nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania, a jej pisma dotyczyły właśnie tego, by organ wszczął postępowanie i wyjaśnił sprawę, a jeśli nie było podstaw do wszczęcia, również wydać odpowiednie orzeczenie. Ciągłe udzielanie odpowiedzi w formie pisma pozbawiło skarżącą przysługującego jej prawa odwołania się. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wobec bezzasadności zarzutu jego bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa zobowiązuje organ do wydania, w określonym terminie, aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W związku z odwołaniem się w przytoczonym wyżej przepisie do art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa bezczynność organu musi być powiązana z jego kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia - zaskarżalnego do sądu administracyjnego. Innymi słowy oznacza to, że sąd administracyjny może zastosować ten przepis, tylko wtedy, gdy w sprawie doszło do bezczynności administracyjnej i istnieje przepis zobowiązujący dany organ do podjęcia jakiejś czynności lub aktu. O bezczynności organu można zatem mówić wtedy, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 kpa). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 kpa. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podkreślić należy, że jej przedmiotem jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewydania aktu administracyjnego w związku z żądaniem skarżącej przeprowadzenia czynności nadzorczych wobec wadliwie - w jej ocenie -wykonanych robót budowlanych polegających na remoncie końcowego odcinka ulicy M. H. w C. oraz utwardzenia nawierzchni gruntowej dwóch działek nr ew. [...] i [...] w C. Wskazać jednak trzeba, że kompetencję do przeprowadzenia działań kontrolnych w powyższym zakresie i wydania decyzji posiadał Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. stosownie do treści art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżąca złożyła natomiast skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nie był organem właściwym do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie, nie mógł zatem pozostawać w bezczynności. Z tego względu, zasadnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się jedynie w formie pisma do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. o podjęcie działań kompetencyjnych przewidzianych przepisami ustawy Prawo budowlane i również pismem z dnia 29 stycznia 2008r. udzielił skarżącej odpowiedzi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.