VII SAB/Wa 69/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.J. o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Jarosława Stopczyńskiego w sprawie ze skargi W.J. na bezczynność Prokuratora Generalnego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Jarosława Stopczyńskiego Pismem z dnia 7 sierpnia 2010 r. skarżący zgłosił wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziego WSA Jarosława Stopczyńskiego. W uzasadnieniu podał, że wnosi o wyłączenie sędziego z uwagi na fakt permanentnego ignorowania wniosków z kryterium art. 115 § 1 p.p.s.a. Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, iż nie istnieją żadne okoliczność tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 ustawy postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19; komentarz do art. 19 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2009, wyd. III). Orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony. Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, niepubl.). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżący nie dopełnił żadnego ze wskazanych warunków uzasadniających uwzględnienie jego żądania. Argumentacja wniosku jest nie spójna z przepisami dającymi podstawę do wyłączenia sędziego, tj. art. 18 i art. 19 p.p.s.a., skarżący nie wskazuje, jakie okoliczności czynią ww. sędziego wyłączonym w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutu permanentnego ignorowania wniosków o przeprowadzenie mediacji, nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w sprawie niniejszej. Tym bardziej, że akta sprawy skarżący czyta niemal codziennie, w związku z czym sędzia sprawozdawca z aktami sądowymi niniejszej sprawy zapoznać się praktycznie nie ma możliwości, nie ma więc również możliwości podjęcia jakichkolwiek czynności procesowych, które przy zachowaniu należytej staranności zawodowej wymagają czasu do ich dokonania. A wspomniane przez skarżącego wnioski o przeprowadzenie mediacji nadsyłane były w okresie urlopowym, w którym sędzia sprawozdawca w niniejszej sprawie również był na urlopie. Ze wskazanych powyżej względów na mocy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.