VII SAB/Wa 69/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.J. z dnia 20 października 2010 r. o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 14 października 2010 r. w sprawie ze skargi W.J. na bezczynność Prokuratora Generalnego postanawia odmówić W.J. wykładni postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalił wniosek W.J. o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. W dniu 20 października 2010 r. W.J. złożył wniosek o dokonanie wykładni ww. postanowienia. We wniosku zwrócił się o sprecyzowanie, z jakiego dnia został rozpatrzony wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego oraz czy odpis wniosku został przesłany pełnomocnikowi Prokuratora Generalnego oraz dlaczego postanowienie określa z imienia i nazwiska tylko jedną stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 ww. ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślić należy, że przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i wyjątkowo także jego uzasadnienie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. oddalono wniosek W.J. o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Sentencja postanowienia w ocenie orzekającego, nie nasuwa żadnych wątpliwości. Wynika z niej jednoznacznie jakie zapadło rozstrzygnięcie i w jakim przedmiocie. Bez znaczenia natomiast jest fakt, nie wskazania daty wniosku skarżącego, gdyż treść jest jasna i nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a. Wyjaśnić również należy, że uzasadnienie do podjętego postanowienia nie zostało sporządzone, gdyż od postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przeprowadzenie mediacji nie przysługuje zażalenie. Z tego względu nie podlegało ono uzasadnieniu, bo nie było takiej potrzeby. Podkreślić należy, że w ramach wykładni nie jest dopuszczalne tłumaczenie powodów podjętego rozstrzygnięcia, lub uzupełnienie rozstrzygnięcia sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.