VII SAB/Wa 7/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. i M. W., na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : I. przyznać D. i M. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz od wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej i ustanowić adwokata z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 10 czerwca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez D. i M. W. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.340,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawcy wskazali, że są współwłaścicielami działki nr [...] i nr [...] w N. o powierzchni 2.500 m ². Wskazali, że z nikim nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego, a w domu nie mają wody zimnej i ogrzewania etażowego. Z nadesłanych do sprawy sygn. akt (VII SA/Wa 1111/07) dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawcy mieszkają w mieszkaniu zakładowym o powierzchni 57 m ². Wnioskodawcy w sprawie tej wskazali, że ponoszą opłaty za energię elektryczną w wysokości 100-150 złotych oraz gaz z butli w wysokości około 40 złotych. Wnioskodawcy podali, że nie posiadają samochodu, konta bankowego i nie składali w Urzędzie Skarbowym deklaracji podatkowej. Strony dodały, że ze względu na swój wiek nie podejmują żadnej pracy dorywczej i nigdy nie korzystały z pomocy opieki społecznej. Oceniając sytuację materialną wnioskodawców uznano, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Celem jednak zapewnienia wnioskodawcom możliwości obrony swoich praw, zwolniono ich od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz od wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej i ustanowiono adwokata z urzędu. Z uwagi na to, że wnioskodawcy posiadają stałe źródło dochodu oraz dotychczas samodzielnie ponosili koszty sądowe w sprawie uznano, że nie zachodzi konieczność przyznania im prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości. Z tego względu, uznano, że ewentualne pozostałe koszty sądowe jakie mogą pojawić się w sprawie wnioskodawcy będą w stanie ponieść samodzielnie i w tym zakresie wniosek oddalono. Wskazać bowiem należy, że strona wnosząc sprawę do Sądu winna w procedurze planowanych wydatków uwzględnić również środki na poniesienie kosztów sądowych. Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach oraz poprzez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania. Wskazać należy, że wnioskodawcy od lat inicjują liczne postępowania administracyjne i sądowe, a zatem powinni liczyć się z obowiązkiem ponoszenia kosztów z tym związanych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.