VII SAB/Wa 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: 1. odrzucić zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., 2. zwrócić skarżącym D. W. i M. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. W. i M. W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2009 r. Odpis w/w postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 9 grudnia 2009 r. W dniu 17 grudnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżących złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia zażalenia, liczony od dnia 9 grudnia 2009 r., przypadł na 16 grudnia 2009 r. A zatem, skarżący złożyli zażalenie po upływie terminu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.