VII SAB/Wa 71/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia P. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15.06.2004r. Stowarzyszenie P. złożyło skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...].04.2003 r. zezwalającej na budowę wielkopowierzchniowego obiektu handlowego na terenie działek nr ewid. [...], [...], [...] . Postanowieniem z dnia [...].04.2004 r. Wojewoda [...] wyznaczył późniejszy termin rozpatrzenia sprawy, tj. do dnia 30 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy , przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu tj. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero w przypadku dalszej zwłoki w załatwieniu sprawy stronie służy skarga do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnili powyższego wymogu. Pismo z dnia 13 maja 2004 r. skierowane do Wojewódzkiego Urzędu [...] na bezczynność Wojewody [...] nie jest zażaleniem skierowanym do organu wyższej instancji. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji postanowienia.