VII SAB/Wa 71/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2009 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Prezydenta [...] I. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącej A. Sp. z o.o. w W. z dnia [...] września 2001 r. o wydanie pozwolenia na budowę ulicy [...] w W. i wydania stosownego aktu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, II. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego A. Sp. z o.o. w W. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 7 września 2001 r. R. w W. działając w imieniu A. Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek do Starostwa Powiatu W. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ulicy [...] (przy Pl. [...]) w W. W dniu [...] stycznia 2008 r. skarżąca złożyła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia [...] października 2008 r. wezwano A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na przebudowę ulicy [...]. Odpowiedź na powyższe wezwanie została złożona w dniu [...] października 2008 r. Urząd W. Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] pismem z dnia [...] lutego 2009 r. pozostawił wniosek z dnia [...] września 2001 r. bez rozpoznania w związku z nieuzupełnieniem braków w terminie. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pismem z dnia [...] lutego 2009 r. wezwała Prezydenta Miasta [...] Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ poinformował, że nie dopuścił się naruszenia prawa przez niewydanie decyzji z uwagi na fakt pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność złożyła A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., dochodząc zobowiązania Prezydenta Miasta [...] Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] do rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ulicy [...] i wydania decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Organ przesyłając skargę do Sądu nie złożył odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa. Rozstrzygnięcie sprawy powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Od 11 lipca 2003r. sprawy o pozwolenie na budowę , stosownie do brzmienia art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2006 , Nr 156, poz. 1118 z późn.zm.) winny być przez organ załatwione w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem art. 35 ust. 8 tej ustawy. Ustawodawca przewidział również karę za każdy dzień opóźnienia w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż wniosek z dnia [...] września 2001 r. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ulicy [...] (przy Pl. [...]) w W. do dnia złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie został rozpoznany przez organ administracji publicznej, a zatem organ w niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności. Przesłane do Sądu akta sprawy nie zawierają dowodów świadczących o podjęciu przez Prezydenta [...] jakichkolwiek działań w celu wydania pozwolenia na budowę przez 6 lat jakie minęły od złożenia wniosku w dniu [...] września 2001 r. do czasu złożenia przez skarżącego zażalenia do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie w dniu [...] stycznia 2008 r. Wprawdzie wezwaniem z dnia [...] października 2008 r. wezwano inwestora do uzupełnienia wniosku o dokumenty wymagane zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego w szczególności o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w tym podanie nr ewidencyjnych działek i tytułu dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane i wskazanie pełnomocnictwa do składania oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – przedstawiając stosowny odpis z aktualnego KRS, jednakże, co również wynika z akt sprawy, już w dacie składania w wniosku o pozwolenie na budowę organ dysponował dokumentami w tym zakresie, stosownie do stanu faktycznego i prawnego z daty wniosku. W tym stanie sprawy załatwienie wniosku o pozwolenie na budowę pismem Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2009r. znak: [...] o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania narusza w sposób rażący przepis art. 35 k.p.a., wydane zaś wezwanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. należało uznać za pozorowanie prowadzenia postępowania administracyjnego i usprawiedliwianie przez organ własnej bezczynności w sprawie. Sąd w ramach kontroli bezczynności, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, zobowiązał zgodnie z przepisem art. 149 p.p.s.a., organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej A. Sp. z o.o. w W. z dnia [...] września 2001 r. o wydanie pozwolenia na budowę ulicy [...] w W. i wydania stosownego aktu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.