VII SAB/Wa 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić Z.L. wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2010 r. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi Z.L. na bezczynność Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej odrzucił skargę, z uwagi na to, iż wniesiona skarga nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. W dniu 8 lipca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wnosi o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. postanowienia. W piśmie tym, wskazuje jakie jego zdaniem wątpliwości winny zostać przez Sąd wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 ww. ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, albowiem sentencja jak i uzasadnienie postanowienia nie nasuwają żadnych wątpliwości. Postanowienie z dnia 23 czerwca 2010 r. w ocenie Sądu jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ww. ustawy, a jego uzasadnienie w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczynę odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1517/02, postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998 r. sygn. akt III AO 25/97, OSNP 1999, nr 4, poz. 151 ). Ponadto zważyć należy, że nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa ww. przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.