VII SAB/Wa 71/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lutego 2024 r. T. M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy C. (dalej: organ) w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia 11 lipca 2016 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącego do wskazania numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone dnia 13 maja 2024 r. w trybie doręczenia zastępczego k. 17 akt sądowych. Ponadto, skarżącego wezwano do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. czy w czy złożono do organu ponaglenie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ww. wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym 12 czerwca 2024 r. k. 16 akt sądowych. Skarżący do dnia posiedzenia nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Ponaglenie musi zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.), w którym sformułowano zarzut bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 15 lutego 2024 r., II SA/Sz 1032/23, Legalis nr 3051315). Strona zatem obowiązana jest przytoczyć argumentację, zwłaszcza dotyczącą okoliczności bezczynności, lub przewlekłości załatwienia sprawy przez organ. Argumentacja co do bezczynności to wskazanie, że w ustawowym terminie nie doręczono jej decyzji rozstrzygającej sprawę. Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przy tym warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu, co znalazło wyraz w aktualnym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2024 r., III OSK 99/23, Legalis nr 3047955). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. Tymczasem z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem, w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a., skierowanym do organu. Jakkolwiek w aktach administracyjnych znajduje się pismo strony zatytułowane jako "wniosek o zakończenie postępowania", jednak nie zawiera ono żadnego uzasadnienia, w tym również nie zawiera zarzutu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego. Zatem brak jest podstaw do uznania go za środek prawny, o którym mowa w art. 37 k.p.a. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna (m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18, Legalis nr 2210387; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2023 r., OSK 2293/22, Legalis nr 2881299). Sąd zwraca uwagę, że dodatkowo skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, który również uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.