VII SAB/Wa 72/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. D. W. za pośrednictwem organu – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB) wniosła skargę na bezczynność tego organu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia służących w niniejszym postępowaniu, tj. brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.). Pismem z dnia 29 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do GINB na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto wezwano skarżącą do wskazania co do którego z pism skarżącej organ pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała pismo z dnia 23 października 2014 r. załączając do niego wezwanie kierowane do GINB do usunięcia naruszenia prawa z dnia 16 września 2014 r. Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania na czym polega bezczynność GINB, w szczególności do wskazania pisma, w związku z którym organ pozostaje w bezczynności w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe wezwanie Sądu, które skarżąca otrzymała w dniu 23 grudnia 2014 r. D.W. nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zasada ta ma zastosowanie również w sprawach, w których przedmiotem jest bezczynność organów. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Dopiero wskutek złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego uzyskuje ona prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpatrzeniu (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 239). W przypadku skargi na bezczynność organu takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postepowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu administracyjnym, albowiem nie wezwała Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do usunięcia naruszenia prawa, jak tego wymaga art. 37 § 1 k.p.a. Skarga wpłynęła bowiem do organu w dniu 20 sierpnia 2014 r. a nadesłane do Sądu wezwanie D.W. do usunięcia naruszenia prawa skierowane do organu datowane jest na dzień 16 września 2014 r. Podkreślić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy wnieść przed wniesieniem skargi do Sądu. Nadesłane przez stronę skarżącą wezwanie z dnia 16 września 2014 r. niewątpliwie ma datę późniejszą. Zatem nie może świadczyć o spełnieniu wymogu o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto należy wskazać, że skarżąca, pomimo wezwania jej pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. do jednoznacznego sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na czym polega bezczynność GINB a w szczególności do wskazania pisma, w związku z którym organ pozostaje w bezczynności, w zakreślonym terminie nie udzieliła odpowiedzi. Skarżąca odebrała ww. wezwanie w dniu 23 grudnia 2014 r., zatem termin na nadesłanie odpowiedzi na to wezwanie upłynął z dniem 30 grudnia 2014 r. Z powyższych względów, WSA w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.