VII SAB/Wa 73/13

Dnia 2 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 73/13 ze skargi J. M. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie fryzjerni [...] postanawia: odrzucić skargę. W dniu 20 maja 2013 r. J. M. wniósł pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którego przedmiot został sprecyzowany przez skarżącego w piśmie z dnia 25 czerwca 2013 r. jako skarga na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie fryzjerni [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 25 lipca 2013 r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu pisma skierowanego do organu wzywającego do usunięcia naruszenia prawa, celem wykazania, że skarżący wykorzystał tryb z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", przed wniesieniem skargi na bezczynność, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 sierpnia 2013 r. A zatem do dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżącemu przysługiwał termin na wykonanie ww. wezwania. Do chwili obecnej J. M. nie wykonał ww. wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przedmiotowe wezwanie miało na celu ustalenie, czy skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał środek zaskarżenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli w sprawie nie ma organu wyższego stopnia. Jak stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie J. M. nie wykazał (na wezwanie Sądu), że przed wniesieniem skargi na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego wyczerpał administracyjny tok instancji, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Ponadto z nadesłanych przez organ do Sądu akt administracyjnych nie wynika by skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tego względu przedmiotową skargę należało uznać za niedopuszczalną, jako wniesioną z naruszeniem trybu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.