VII SAB/Wa 74/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia odrzucić skargę. I. S. zarządca i współwłaściciel nieruchomości przy ul. [...] w K. wniosła skargę na "bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wobec jej skargi na pracownika Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K". W skardze skarżąca wskazuje, że wskutek wydania stronniczej decyzji przez Naczelnik G. T. nastąpiło zagrożenie życia i mienia użytkowników jej kamienicy. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarżąca zarzuca bezczynność organu, ale w treści skargi wskazuje, że chodzi o wyciągnięcie konsekwencji służbowych w stosunku do pracownika organu. Kognicja sądu administracyjnego została określona w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W § 2 pkt 8 tego przepisu postanowiono, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Skarżąca domaga się natomiast ukarania pracownika w trybie art. 37 i 38 kpa. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2003 r. podpisana przez Naczelnika Wydziału Orzecznictwa Administracyjnego G. T. dotyczy uchylenia w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nakładającej na inwestora obowiązek zamurowania otworu w ścianie szczytowej od strony budynku przy ul. [...]. Sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zgodnie z pouczeniem od decyzji tej przysługiwała skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Decyzję tę, jak wynika ze skargi, skarżąca uważa za niesłuszną, jednakże jej nie zaskarżyła. Natomiast domaga się ukarania pracownika, który ją podpisał. Jak wyżej wskazano żądanie skarżącej nie należy do kognicji sądu administracyjnego i z tego względu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.