VII SAB/Wa 75/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. K. i B. K. na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 24 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez B. K. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku stałego przyznanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w wysokości 376,84 złotych oraz dodatku mieszkaniowego w wysokości 100,16 złotych, co łącznie daje kwotę w wysokości 477,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie kwaterunkowe o powierzchni 58 m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych oświadczyła, że nie posiada. Dodała, iż jest zadłużona z tytułu płatności za gaz i energię elektryczną jednak ze względu na brak wystarczających środków finansowych nie jest w stanie spłacić zadłużenia. Oświadczyła, że środki finansowe jakimi dysponuje nie wystarczają jej na zakup żywności i lekarstw. Oceniając przedstawioną we wniosku sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy uzyskiwanym miesięcznym dochodzie nie jest ona w stanie samodzielnie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.