VII SAB/Wa 75/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącej wpis sądowy uiszczony w kwocie 100 (sto) zł. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 3 maja 2011 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w sprawie "wydania nakazu remontów usuwających zagrożenie zdrowia." Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2011 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz nadesłania dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 K.p.a. - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia oraz sposobie uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, doręczono skarżącej w dniu 13 czerwca 2011 r. W tej sytuacji zakreślony w zarządzeniach termin upłynął z dniem 20 czerwca 2011 r. W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła wpis od skargi jednakże nie wykazała, iż przed złożeniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wniosła w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia, gdyż ponownie nadesłała odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) normuje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), o czym stanowi jej art. 1. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie nakazu wykonania remontu organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. w tej kategorii spraw jest - zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Tym samym wniesienie przez skarżącą skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] winno w tym przypadku poprzedzać złożenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednakże pomimo skierowanego do skarżącej w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 maja 2011 r. wezwania do nadesłania dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 K.p.a., skarżąca nie wykazała, iż z możliwości tej skorzystała. Tym samym uznać należy, że wniesienie przez skarżącą skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez nią przysługującego jej środka zaskarżenia. Wobec powyższego uznać należało, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł, jak w postanowieniu.