VII SAB/Wa 77/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów postanawia odrzucić skargę. F. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. W toku postępowania ustalono, że skarżący jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną, zaś jego opiekunem prawnym jest S. B.. Pismem z dnia 2 października 2009 r. Sąd zwrócił się do opiekuna prawnego skarżącego o złożenie oświadczenia, czy podtrzymuje on skargę wniesioną przez F. K. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie tym przesłano odpis skargi celem ewentualnego jej podpisania przez opiekuna prawnego. Pismo to zostało doręczone S. B. w dniu 7 października 2009r., opiekun prawny nie udzielił odpowiedzi na w/w pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Stosownie zaś do art. 27 osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W myśl art. 12 Kodeksu cywilnego osoby ubezwłasnowolnione całkowicie nie mają zdolności do czynności prawnych. W sprawie niniejszej skarżący będący osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną mógł działać jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego. Tymczasem skargę wniósł sam F. K., a jego opiekun prawny – S. B. - nie potwierdził przedsięwziętej przez F. K. czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy art. 58 § 1 pkt 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.